Het Laatste Avondmaal
Het Laatste Avondmaal is een van de belangrijkste gedachte uit het Nieuwe Testament. Jezus heeft voor zijn kruisdood, circa 33 na Christus, met zijn discipelen de joodse paasmaaltijd gehouden.
Tijdens deze paasmaaltijd heeft Jezus het avondmaal ingezet. Het woord laatste ziet op de laatste maaltijd van Jezus voor zijn kruisiging.
In de Oosters-Orthodoxe Kerken en de rooms-katholieke Kerk wordt het Laatste Avondmaal herdacht in de Eucharistie. De instelling van de Eucharistie gebeurde op Witte Donderdag (vgl. Mc 14, 18-25:
"Toen de avond gevallen was, kwam Hij met de twaalf. Toen ze aan tafel waren gegaan, zei Jezus onder het eten: ‘Ik verzeker jullie, een van jullie, die nu met Mij eet, zal Mij overleveren.’ Zij werden bedroefd en de een na de ander zei tegen Hem: ‘Ik toch niet?’ Maar Hij zei hun: ‘Een van de twaalf, die met Mij zijn hand in de schaal doopt. De Mensenzoon gaat wel heen zoals over Hem geschreven staat, maar wee die mens, door wie de Mensenzoon overgeleverd wordt. Het zou beter voor die mens zijn, als hij niet geboren was.’ Tijdens de maaltijd nam Hij een brood, sprak de zegenbede uit, brak het brood, gaf het hun en zei: ‘Neem het, dit is mijn lichaam.’ Ook nam Hij een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun die beker; ze dronken er allen uit. En Hij zei hun: ‘Dit is mijn bloed van het verbond, dat voor velen wordt vergoten.
Ik verzeker jullie, Ik zal niet meer drinken van de vrucht van de wijnstok tot de dag waarop Ik de nieuwe oogst zal drinken in het koninkrijk van God.’
Het Laatste Avondmaal is ook een bekend motief in de schilderkunst. De bekendste is wel die van Leonardo da Vinci. Op Isidorusweb hebben we een aantal schilderingen samengebracht:
