De wevers
Vandaag ging ik naar buiten. Niet van de mode bewust ging ik op pad.
En trof woorden die mij tooiden in een nieuw gewaad, dat verstiling opriep.
Ze verwarmden mij en maakte mijn gedachten rein.
Het gewaad, wat ik niet wilde besmeuren, toonde ik aan iedereen.
Ik ging ermee over marktpleinen en busstations.
Ik droeg het ’s ochtends en ’s avonds.
En hoe trots ik er ook op was, uiteindelijk was ikzelf degene
die er geen bijzonderheid meer aan gaf.
Het gewaad werd groezelig en rafelde aan alle kanten.
Hardnekking bleef ik de spiegel ontwijken,
totdat ik was als een schip zonder haven.
Moe en rusteloos, vertwijfeld, niets meer over van die innnerlijke kracht.
Ontgoocheld over mijn eigen val, bracht ik een bezoek aan de wevers.
Zij herstelden mijn gewaad en tot wederdienst bereid werd ik lid van hun gilde.
Ging naar buiten, en liet mezélf zien.
Rob van der Knaap
