In de weblog: Nieuwe encycliek heet 'Deus caritas est' | 'Vloekpsalm moet mogen’ | Kloostertoerisme in de lift | Oudere priesters soms vragen plaats te maken voor jongere | Taxi verkondigt evangelie | Oplossing kwestie leenrecht christelijke bibliotheken | Kritiek op christelijke 'heksenjacht' op Harry Potter | PKN wil inhoudelijk anders gaan werken | De Santekraam van 25.000 heiligen | Meer logs >>
Weblog
De Santekraam van 25.000 heiligen
Kloostertoerisme in de lift
Oudere priesters soms vragen plaats te maken voor jongere
Taxi verkondigt evangelie
Oplossing kwestie leenrecht christelijke bibliotheken
Kritiek op christelijke 'heksenjacht' op Harry Potter
PKN wil inhoudelijk anders gaan werken
'Vloekpsalm moet mogen’
Nominaties Ab Harrewijnprijs bekendgemaakt
'Allochtone kerken moeten voor voorgangers zorgen'
Organisatie PKN krimpt fors
Organist aangehouden na dodelijke val dochter
Madonna waakt over Hoek van Holland
Geen kardinaal uit Rome voor zaligverklaring Maria Teresa
Rapport aanslag paus afgewezen

Meer >>

 


 


8-2-2006 / Laatste broeder vertrekt uit klooster van Ziekeren

Het klooster van Ziekeren sluit. André Van Hoye, de laatste Broeder van Liefde, verhuist naar een appartement in het centrum van de stad. Hij blijft werken in het psychiatrisch centrum Ziekeren, maar ‘beroepshalve’ stapt hij over naar Sint-Ferdinand in Lummen. Voor Ziekeren zijn trouwens grootse nieuwbouwwerken gepland. Alle oude gebouwen verdwijnen - behalve het klooster.

Toen broeder André in de jaren ‘80 naar Ziekeren kwam, waren ze nog met 16 broeders. “Uiteindelijk schoten we nog met drie over. Eentje is onlangs verhuisd naar Zelzate, de andere naar Bierbeek. Ik ben de laatste. Het klooster is veel te groot voor mij alleen, daarom ben ik ook al verkast. Voor mij verandert er eigenlijk niet veel. Ik blijf hier pastoraal werk doen, maar slapen doe ik dus in de stad.”
Vindt hij het niet jammer dat de broeders net voor de viering van 140 jaar Ziekeren weg zijn? “Tja, het is triestig, maar ik ben toch ook content dat we alles kunnen overlaten aan een goed bestuur.” Broeder André weet waar hij over spreekt. Hij is nog directeur geweest van Ziekeren.
“Van 1983 tot 1990, maar dat was eigenlijk niets voor mij. Te veel administratie. Ik ben dan naar Rwanda getrokken, maar uiteindelijk ben ik daar in 1994 moeten vluchten.”

De Broeders van Liefde zitten al van in 1866 in de Truiense psychiatrische sector. “Eerst in het onderwijs, daarna zijn ze zich - op vraag van de stad - gaan bezighouden met psychiatrische patiënten.” Die zorg uitbesteden was namelijk goedkoper. Enkele jaren voor de Broeders van Liefde waren de Zusters van Liefde, in Sint-Truiden bekend als de Witzusters, ook al aan het werk in de psychiatrie. “Zij zijn ook door kanunnik Triest gesticht. Zij zorgen in Sancta Maria voor vrouwen, wij in Ziekeren voor de mannen.”
Zo is dat gegaan tot in de jaren ‘60. Daarna waren de vrouwen ook welkom bij de broeders en de mannen bij de zusters. Broeder André heeft in de loop der jaren veel zien veranderen in Ziekeren. Vroeger had je bijvoorbeeld nog een hele boerderij in Ziekeren. De patiënten werden aan het werk gezet. Ze konden aan de slag in de weverij, de slagerij, de schoenmakerij, noem maar op. Tegenwoordig heb je doe-activiteiten, zoals dat heet.
“Indertijd had je ook een grote muur rond het centrum. Een dorp op zich”, stipt Jaak Poncelet aan. “Maar nu willen we alles zo veel mogelijk openstellen. Het personeel heeft ook een hele evolutie meegemaakt. In 1965 zorgden 100 personeelsleden voor 1.000 mensen. Nu hebben we voor 500 patiënten 415 personeelsleden.”

Waarom hadden ze vroeger meer patiënten dan nu? “Vroeger bleven ze gewoon veel langer,” legt directeur Jaak Poncelet uit. “Nu worden de mensen sneller behandeld en stromen ze ook door naar projecten als begeleid wonen. Bovendien doen mensen nu een beroep op ons voor minder zware problemen dan vroeger.”
Zo heel ver in de tijd hoeven we niet terug te gaan om de evolutie te snappen die Ziekeren heeft meegemaakt.“In de jaren 80 nog hadden we kamers met twintig patiënten”, herinnert broeder André zich. “Ik sliep in een kamer vlak bij de afdeling. Als er ‘s nachts een probleem was, kwamen ze op mijn deur kloppen.”
“Nu hebben we nog een paar kamers voor vier personen, maar die zullen binnenkort ook verdwijnen. Al de rest heeft een twee- of eenpersoonskamer.” Wat gaan ze met het klooster doen? “We zouden willen dat het gebruikt wordt als plek waar patiënten kunnen oefenen om zelfstandig te wonen”, zegt Jaak Poncelet.

Het Belang van Limburg

Reageer op dit artikel
Naam
E-Mail
Reactie

van
reactie
er is nog niet gereageerd op dit artikel
  
Update: 21-3-2006

(c) Sint Isidorusweb 2001-2009