UTRECHT - De Nederlandse bisschoppen hebben hun land uitgeroepen tot missieland dat moet geevangeliseerd worden door mensen uit derde wereldlanden, Polen enz. Het beleid lijkt te gaan in de richting van ’Altaren vol, kerken leeg’.

Er worden vergelijkingen gemaakt met Bonifacius, Servaas en anderen. Maar is dat niet een beetje hoogmoedig? Toen voor het eerst het christendom in de lage landen werd gebracht was dat door mensen die de weg van Christus voorleefden: imitatio Christi. Met vertrouwen, alles achter zich latend en door leven laten zien wat christen zijn betekent zodat velen op die manier door de Geest bevangen werden. En dat is nog steeds zo: ook in 2006 zijn mensen gevoelig voor datgene wat van binnenuit komt. Zoals het succes van Anselm grun in Duitsland laat zien.

Afstand

Het is een volstrekte vergissing te denken dat van dat voorleven nu sprake is. Angstig houden de bisschoppen zich op afstand van wat er leeft, angstig mijden ze contact in directe zin en die onmacht wordt genoemd: missieland. In een vergelijking met vroeger die ik hybris noem. Als er priesters worden ingevlogen die geen contact hebben met wat er echt in de lage landen leeft dan is er maar een conclusie voor de periode over 10/20 jaar: volle altaren, lege kerken.

Moraal

De verhalen zijn talrijk van jonge onervaren priesters uit India en andere landen die mensen hier tracteren op de door hen geleerde moraal. dat werkt niet. Niet omdat die moraal per definitie fout zou zijn maar omdat je in het aanbieden van de christelijke liefdevolle weg moet beginnen bij de belevingswereld van de mensen en niet bij levenloze regels.

Boemerang

Dit alles zal als een boemerang werken op het welzijn van de kerkprovincie en dat is triest. Als de bisschoppen de handen uit de mouwen willen steken, laat hen dan de priesters weer hun gevoel van eigenwaarde teruggeven door de tergende dominantie van parochieraden en vergaderingen in te dammen die het de priester niet zelden onmogelijk maken te werken vanuit zijn priesterlijke zending. Laat hen werkelijk in de praktijk brengen datgene wat Johannes Paulus II in zijn vaandel droeg: Non avete paura. Wees niet bang. Dat red je niet met een foto van hem in de spreekkamer en ook niet met een boek van een van de bisschoppen: Wees niet bang !

van	reactie