De circa 1 miljoen moslims in Nederland en de circa 15 miljoen moslims in de EU zijn een kans als religieuze ‘groeimarkt’ voor het katholieke geloof. Maar dan moet er wel iets gebeuren.

De opkomst van de islam in Nederland en Europa wordt veelal als een bedreiging ervaren. Maar het is ook een kans omdat de miljoenen mensen met een islamitische achtergrond weliswaar geloven in een andere god dan die van ons en onze joodse vrienden, maar die al wel bekend zijn met Jezus van Nazareth. Dat in de islam Jezus tot een profeet wordt gemaakt is natuurlijk een religieuze dwaling, een dwaling waardoor de moslims massaal onbekend zijn met de waarheid omtrent Jezus: Hij is de levende Zoon van God in plaats van enkel een profeet. De bisschoppelijke brief over missie in de 21e eeuw getuigt van visie vanuit de rooms-katholieke Kerk om het evangelie met nieuw elan te verkondigen, wat dus ook het verkondigen van het evangelie aan de moslims inhoudt.

De ware Boodschap
Het bereiken van de in Nederland woonachtige moslims zou vele malen moeilijker zijn geweest wanneer deze mensen nog in hun herkomstlanden zouden wonen. We zijn het als christenen moreel verplicht de ware Boodschap bij de hier levende moslims te brengen omdat het juist ook onze christelijke opdracht is het Woord onder niet-christenen te verspreiden.  
    
Laten we daar niet langer schuchter over doen tegenover de moslims en de aarzeling die we onszelf hebben opgelegd eindelijk eens slechten. De keuze voor Christus dient altijd een vrijwillige te zijn, maar het christen-zijn is niet vrijblijvend.

Wanneer we vandaag de dag kijken in welke crisis de islamitische wereld verkeert en als gevolg daarvan de rest van de wereld, dan kan het bijna niet anders dan dat de gewone moslim naar de liefde snakt die alleen onze God, zijn Zoon en de Heilige Geest kunnen geven. Elk vredelievend mens zou liever voor het Woord van Jezus kiezen dan voor dat van Osama bin Laden of Abu Musab al-Zarqawi. We moeten ieder mens het zielenheil gunnen, dus ook de mensen die nu nog de islam aanhangen. Het is beter om moslims te bekeren tot het christendom dan dat zij moslim blijven en hun ziel eeuwig verloren gaat.

Integratie
De bekering van moslims is een daad van liefde voor mensen die vaak niet alleen in materiële zin arm zijn, maar vanuit ons perspectief gezien ook arm zijn in de Heilige Geest – hoewel dit ook gezegd kan worden van veel atheïstische autochtone Nederlanders. Dat de bekering tot het christendom de integratie bevordert zal iedereen duidelijk zijn, maar zolang het vigerend immigratiebeleid ten aanzien van moslimlanden niet nog verder wordt aangescherpt, blijft het op veel vlakken met de integratie van moslims dweilen met de kraan open. Ook wordt het door de aanhoudende immigratie van moslims steeds moeilijker voor de hier al wonende moslimgemeenschap zich een eigen plek in onze samenleving te verwerven. Daarbij komen nog de immer oplopende spanningen met de autochtone Nederlanders bij wie het absorptievermogen al lang weg is en die nooit hun stem aan de politiek hebben gegeven om van Nederland een immigratieland te maken. Laat staan Nederland te laten islamiseren via de band van de demografie.

Vele wegen
Er is bij het uitdragen van het Woord naar de moslims een belangrijke taak weggelegd voor onze kerkelijke voorgangers, en voor de leken om hen hierbij te ondersteunen. De wegen om de moslims met de Boodschap te bereiken zijn legio: persoonlijke benadering, uitingen van onze Boodschap op internetsites (van derden), op reclameborden, in advertenties in dag- en weekbladen tot (reclame)zendtijd op radio en tv aan toe. De bisschoppelijke brief wijst dan ook terecht veel van deze communicatiemiddelen aan als gereedschappen bij evangelisatie. Maar ook actieve deelname door jonge katholieken aan discussies op moslimweblogs als maroc.nl kan een manier zijn om van daaruit een katholieke visie op onderwerpen te reageren en daarmee jonge moslims oog te laten krijgen voor het katholieke geloof. Katholieke organisaties zouden de moslims ook bij het katholieke geloof kunnen betrekken door hen te helpen uit hun zwakke maatschappelijke positie te komen, en te helpen bij de broodnodige emancipatie van moslimvrouwen. Parochies kunnen vaste werkgroepen instellen die zich specifiek op evangelisatie richten waardoor er actieve kernen van geloofsverspreiding ontstaan.

Ultieme compassie
Dat het goed mogelijk is moslims te bekeren tot het christendom is al langer bekend, het gebeurt ook al in landen waar geen godsdienstvrijheid is. Het gebeurt zelfs in Saoedi-Arabië, en dat geeft hoop voor onze positieve en kansrijke onderneming. Laten we waar nodig kritisch blijven ten aanzien van de islam en waakzaam blijven tegenover diegenen die – door de gewelddadige kanten van de islam bevangen – vijandig tegenover ons staan. Laten wij daarnaast de moslims ook de ultieme compassie schenken door hun de weg ten leven aan te bieden. Er wordt te vaak vergeten dat moslims ook gewoon maar mensen zijn die – net als wij – naar het evenbeeld van God zijn geschapen, maar alleen nog op de juiste weg gezet moeten worden.

van	reactie