OOSTERHOUT – Enkele honderden vaste bezoekers en vrienden van de Oosterhoutse Sint Paulusabdij boden de paters en broeders gistermiddag een liber amicorum (vriendenboek) aan. Zij nemen op deze manier afscheid van de dertien abdijbewoners, die volgende maand naar het zorgcentrum Zuiderhout in Teteringen verhuizen.

Het vriendenboek heet Deo Gratias en is een uitgave van Signifikant van de Oosterhoutse historicus Cock Gorisse. Zij tekende ook voor de redactie van het boekje en leverde tevens een eigen bijdrage.

Verbondenheid

Burgemeester Helmi Huijbregts van Oosterhout schrijft over de verbondenheid van abdijbewoners met haar stad. Teteringen mag dan maar enkele kilometers van de abdij verwijderd zijn, psychologisch gaat het om een grote afstand. Het dorp hoort immers niet bij de gemeente Oosterhout, maar bij grote buur Breda. Volgens Huijbregts waren de paters thuis in Oosterhout. Ze maakten deel uit van de lokale gemeenschap.

Het gevoel van waardering was wederzijds, want de gemeente heeft jarenlang producten van de pottenbakkerij ingezet als relatiegeschenk.

Muzikant Frans Brekelmans haalt persoonlijke herinneringen op aan de pottenbakkerij waar vooral broeder Mattheus furore heeft gemaakt.

In een minder goede periode van zijn leven, zo schrijft Brekelmans, zocht en vond hij steun bij de pottenbakkers van de abdij. Hij werd er knecht. Met Mattheus bouwde hij een bijzondere vriendschap op.

De Groningse predikant (jazeker, een protestant) Ignace Frenay wijdt eveneens een liefdevol hoofdstuk aan de paters.

Sinds 1972 is de abdij aan de Hoogstraat zijn ‘tweede huis’ geweest.

Zijn latere overstap van de rooms-katholieke kerk naar de Nederlands Hervormde kerk heeft de vriendschap met de broeders nooit in de weg gestaan. ‘Zoals dat bij vrienden gaat’, schrijft hij.

Bisschop Muskens van Breda spreekt zijn grote waardering uit voor de Sint Paulusabdij en zijn bewoners.

van	reactie
Jac van Gorp	Ik leef mee met de paters, die geconfronteerd worden met zo'n breuk in hun leven. Toen ik in Dongen woonde ging ik er met mijn broers wel eens heen voor een mis of een officie. Ik wens hun sterkte.