MECHELEN - Het is te vroeg om nu al een balans op te maken van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). Een concilie vraagt doorgaans veel meer tijd. Dat is de mening van kardinaal Godfried Danneels.

De kardinaal waagt zich evenwel aan een voorlopige balans op basis van de grote conciliedocumenten: Dei Verbum (over de goddelijke openbaring), Lumen Gentium (over de Kerk), Sacrosanctum Concilium (over de liturgie) en Gaudium et Spes (over de verhouding tussen Kerk en wereld).

Aan de dogmatische constitutie Dei Verbum wordt volgens de kardinaal doorgaans veel te weinig aandacht geschonken wanneer men een balans opmaakt van Vaticanum II. Nochtans heeft ze de aandacht voor de bijbel in katholieke middens sterk aangewakkerd, zodanig zelfs dat de kerk bijbelser is geworden. Nog belangrijker is dat de katholieke opvatting omtrent openbaring verruimd werd. Vroeger was de openbaring een optelsom van enkele onwrikbare waarheden, nu is het een geschiedenis van God en mens, waarin woorden en daden van beiden verstrengeld zijn.

Lumen Gentium is totnogtoe beter geïntegreerd dan Dei Verbum, meent de kardinaal. Het is eerder een pastorale constitutie. "De vraag blijft of men niet te veel in termen van volk Gods is gaan denken, zodat er haast geen ruimte meer overblijft voor de kerk als mystiek lichaam en als een hiërarchie".

Volgens kardinaal Danneels kunnen de mensen van vandaag amper de revolutie inschatten van de constitutie Sacrosanctum Concilium. "Gans de liturgie werd grondig veranderd: invoer van de volkstaal en de volkszang, herinrichting van het kerkgebouw, actieve deelname van de gelovigen ...".

"Het probleem na veertig jaar is wel dat men op tal van plaatsen onverhoeds is gaan experimenteren met liturgie en dat alles maar creatief en flexibel moest zijn. Hier en dara werd de H. mis zelfs onherkenbaar. Daarom blijft een degelijke liturgische vorming onontbeerlijk".

Gaudium et Spes noemt de kardinaal een zeer optimistische tekst. "Na het document worden we toch geconfronteerd met enkele negatieve ontwikkelingen van de hedendaagse geschiedenis: het groeiende atheïsme, de consumeringsdrang, het groeiend aantal sekten, de reductie van de religie tot iets uit de privé-sfeer en dies meer".

van	reactie