ZWOLLE/AMERSFOORT - Veel kerken lopen leeg, maar jongerenkerken schieten als paddenstoelen uit de grond. Hun aantal is in twee jaar tijd verdrievoudigd. De jeugd is weer op zoek naar God. Maar wel hip: met een band, een lichtshow en een zeer licht verteerbare preek.

Terwijl hiphopband The Black Eyed Peas uit de speakers schalt, stroomt kerkelijk centrum De Brug in Amersfoort vol met jongeren. Het is de laatste viering van jeugdkerk Heartbeat van dit seizoen.

Met als thema ‘Let the party begin’. Op het podium staat een blonde jongen met een trainingsbroek, een grijs, mouwloos shirt en een diamantje in zijn oorlel. ‘Hebben jullie zin in een feestje?’, vraagt hij het publiek.

Achter hem stelt de band zich op, discolampen draaien en flikkeren, de zangeressen staan in topjes en op teenslippers te swingen. Het publiek staat als één man op en zingt het opwekkingslied enthousiast mee.

Jongeren willen wel degelijk naar de kerk, vertelt Heartbeat-oprichter Henk Jan Kamsteeg. ‘Ze vinden de boodschap van God heel mooi, maar ze kunnen niets met de vorm van de traditionele kerk. Ze willen een andere manier van communiceren.’ Nu ziet hij de mensen die vroeger chagrijnig in de kerk zaten op het podium staan zingen.

Jeugdkerken schieten als paddenstoelen uit de grond. In de afgelopen twee jaar zijn er zo’n zestig bij gekomen, waarmee het totale aantal rond de negentig ligt. Trefwoorden: laagdrempelig, hip, muzikaal en interkerkelijk.

Centraal staat de muziek, verzorgd door een band met enkele zangers en zangeressen. Bij het podium hangt een scherm waar de liedteksten op te zien zijn.

Er is een spreker voor het inhoudelijke gedeelte, en de kerken floreren tussen de maandelijkse vieringen verder op hun goedbezochte websites. Ze hebben hippe, Engelse namen als Powerzone, His Highway, Faithhouse, C-O-O-L en G-Force. De dienst heet een ‘event’, de preek wordt een ‘praatje’ genoemd. Het doel is jongeren, christelijk of niet, weer naar de kerk te laten komen, zonder dat ze verveeld op de achterste banken met een Donald Duck de dienst uitzitten.

Zes jaar geleden startte in Hellevoetsluis de eerste jeugdkerk, genaamd Enter The Fish. Marvin van de Bilt, tevens redactielid van webportal jeugdkerken.nl, vertelt dat de gezellige, vrijblijvende diensten in eerste instantie met argwaan werden begroet.

‘Maar het is niet opgezet als vervanging van de traditionele kerk’, legt hij uit. ‘Het is juist de bedoeling dat jongeren via ons weer naar de gewone kerk gaan. Dat kerken zien dat ze wel met God bezig willen zijn en hoe je dat aanpakt. Als kerken de jeugd zo tegemoet komen en jongerenkerken op een gegeven moment overbodig zijn, hebben we pas echt succes.’

En de kerken beginnen het inderdaad in te zien. Op veel plekken geven ze financiële steun aan de jeugdkerken, die vooralsnog volledig op vrijwilligers draaien. Van de Bilt is zich bewust dat niet iedere gemeente elke week een popband in de kerk zal willen. ‘Laat jongeren bijvoorbeeld eens in de twee maanden een dienst verzorgen. Ze willen kunnen meedoen, participeren in plaats van consumeren.’

Aan het einde van de dienst van Heartbeat springt de jongen met de diamanten oorbel weer het podium op. ‘Dat was een mooie viering’, zegt hij. ‘Ik heb nu wel zin in een feestje. Jullie ook?’ De band start het laatste nummer en de jongen zet met de bezoekers een polonaise in. Dwars door de kerk heen.