23-9-2007 / Caroline Tax / Balkenende en rentmeesterschap |
De troonrede was voorgelezen en in het journaal van die dag werd aan diverse mensen gevraagd wat ze van de plannen van het kabinet vonden. Te zien was een jongen van een jaar of 22. Het ging allemaal veel te ver in zijn ogen. “Nu gáát het goed met Nederland, en nu mogen we daar niets van merken”, zei de twintiger verontwaardigd, zittend in een prachtige wagen en met een hypermodern mobieltje op de stoel naast hem.
De media lijken er een sport van te maken om zoveel mogelijk negatieve reacties op de kabinetsplannen op te snorren, te publiceren en uit te zenden. De argumenten zijn duidelijk; als het economisch gezien zo goed gaat met ons land, dan willen we daarvan genieten. En met genieten wordt bedoeld, dat we meer uit kunnen geven.
Velen van ons kennen het verhaal uit het evangelie van de zeven vette en de zeven magere jaren. Het kan verleidelijk zijn om in de vette jaren alles te snoepen wat er te snoepen valt, maar iemand die verstandig is, is op de toekomst voorbereid en spaart wat op voor de magere jaren.
Ik denk dat we heel blij mogen zijn dat we een premier hebben die verder kijkt dan zijn politieke neus lang is. Hoe verleidelijk kan het zijn om jezelf als politicus geliefd te maken door in goede tijden Sinterklaas te gaan spelen? En, op hoeveel kritiek stuit je, wanneer je niet kijkt naar de heel korte termijn, maar naar de toekomst, waarin Nederland onder andere met de gevolgen van de vergrijzing geconfronteerd gaat worden.
Balkenende speelt geen Sinterklaas. Wat hij wel doet, is het CDA-partijprogramma in de praktijk omzetten. Eén van de grondtonen van het CDA is rentmeesterschap. Dit betekent dat je zorgvuldig omgaat met je omgeving. Maar omgeving betekent niet alleen milieu. Het betekent ook de sociale omgeving, waarvan bijvoorbeeld het onderwijs ook deel uit maakt. Een waar rentmeester is op de toekomst gericht en wil zorgen dat de volgende generatie niet met problemen wordt opgezadeld. Een politicus die rentmeester is, wil de volgende generaties een samenleving overdragen, die mooi is en leefbaar; een samenleving, waarin iedereen tot zijn recht kan komen.
“Nu gáát het goed met Nederland, en nu mogen we daar niets van merken.” Wat een ondankbare uitspraak is dat eigenlijk. In Nederland lopen kinderen van dertien al met één of meerdere mobieltjes op zak, kan vrijwel ieder gezin zich een auto permitteren, heeft vrijwel iedereen genoeg te eten en te drinken. Hoe kan je, nee, hoe dúrf je dan in vredesnaam te zeggen dat je niets van de welvaart van Nederland merkt? Wacht maar, over een tijdje zijn we Balkenende dankbaar voor het feit dat hij niet opgaat in de waan van de dag, voor het feit dat hij nu niet kado’tjes uitdeelt, maar zich een moedig leider toont, die instaat voor wat hij doet. Ik ben trots op onze premier en ik denk dat ik mijn CDA trui maar weer eens uit de kast haal.
Caroline Tax
Bron/lees verder:
Isidorusweb
