H. Hildegard van Bingen, maagd
|
|
Andere namen: Hildegardis, Sibille van de Rijn
*1098 - + 1179
Gedachtenis: 17 september
Heiligverklaring: |
Levensbeschrijving
Graaf Hildebert van Germersheim laatste kind - de tiende - is Hildegard. Zij komt ter wereld in Bermersheim bij Alzey. Haar adellijke ouders brengen haar op haar achtste naar het Benedictijnse klooster Disibodenberg, nabij Bingen. Aan de buitenkant van het klooster is een kluis aangebracht voor vrouwen - in dit geval vrouwen van adel die een religieus leven leiden, maar alleen in de kerk mogen komen bidden. In de kluis is de zalige Jutta van Spanheim leidster van de gemeenschap. Na de dood van Jutta in 1136 wordt Hildegard als abdis van de vrouwenkluis gekozen. Op de Disibodenberg krijgt Hildegard vele visioenen. Hildegard van Bingen is een begaafd mystica en publiceert vele medische werken, poëzie en muziek. Ze werkt aan een eigen taal, een mengeling van Latijn en Diets. De kluis trekt vele vrouwen, waarop Hildegard besluit in 1147 op de Rupertsberg aan de Rijn een vrouwenklooster te stichten. Het is waar nu de plaats Bingen ligt en Hildegard haar achternaam van heeft. Later sticht zij een ander klooster in Eibingen. Hildegard sterft op de Rupertsberg in 1179.
Patronage
Natuurwetenschappers, medici en esperantisten hebben Hildegard uitgekozen als patrones. Omdat zij als raadgeefster en adviseur bij bisschoppen en pausen bekend was, wordt haar voorspraak gevraagd om goede raad.
Attribuut
Een kerkmodel, drie stralende torens, een boek en een ganzenveer vanwege haar schrijverstalenten en een duif (symbool van de heilige Geest). Ook een bekend attribuut is een lantaarn - als herinnering aan een belangrijk visioen dat haar inzicht verschafte in de heilige Schrift.
