Teresia van Avila, maagd en kerklerares
|
Andere namen: Teresa van Avila, Teresa van Jezus, "Grote Teresia", Teresa Sanchez Cepeda Davila y Ahumada
* 28 maart 1515 - + 4 oktober 1582 (Juliaanse kalender)
Feestdag: 15 oktober (Feest)
Heiligverklaring: 24 april 1614 (zaligverklaring), 12 maart 1622 (heiligverklaring), 1970 (kerklerares) |
Levensbeschrijving
In Avila, Spanje komt Teresia van Avila in 1515 ter wereld. Haar vader is een zeer vroom man en zeer strict in de leer. Zo houdt haar moeder van romantische boeken, maar verbergt deze voor haar man omdat hij die veracht. Op haar vijfde overtuigt Teresia haar broer ervan om samen de Moren te bekeren. Haar oom weet hen vlak na vertrek te vinden en terug te brengen naar het ouderlijk huis.
Teresia is er van overtuigd een erge zondares te zijn. Dit wordt versterkt door haar knappe uiterlijk. Als tiener denkt zij alleen maar aan jongens, flirten, rebels gedrag en uitdagende kleding. Op haar zestiende is ze - volgens haar vader (Alonso de Cepeda) althans - zo 'ontspoort', dat hij haar naar een klooster stuurt. Ze heeft een hekel aan het klooster, maar langzaam verandert haar houding. Het klooster is minder strict dan haar vader is, en haar liefde voor God ontkiemt er steeds meer. Op 3 november 1537 legt Teresia haar kloostergeloften af bij de Karmel in Avila.
Enige tijd later krijgt Teresia malaria. Ze lijdt zeer onder de ziekte. Dagenlang was ze zo ziek, dat haar naasten dachten dat zij spoedig zou sterven. Ze raakt zelfs in coma. Teresia raakt verlamd aan haar benen voor drie jaar, en de verlamming gaat nooit helemaal over. Ze vindt zich genezen dankzij de tussenkomst van Sint Jozef. Het bidden valt haar echter zwaar. Jarenlang bad zij niet meer. Ze dacht daarbij dat zij zo'n zondares was, dat God weinig genade voor haar zou hebben. Op haar 41e jaar, overtuigt een priester haar van de waarde van het gebed. Hij overtuigt haar het gebed weer ter hand te nemen. Tegelijkertijd denkt Teresia: 'Jezelf afkeren van het bidden, is als een baby die zich afkeert van de moederborst'.
Twee jaar later wil Teresia een nieuw klooster stichten, naar de 'basics' terugkeert van de contemplatieve orde: eenvoudig leven in armoede en toegewijd aan het gebed. Ondanks deze nobele plannen, wordt ze geregeld geboycot in haar wens. Ze zou beter geld kunnen inzamelen voor het klooster waar ze leefde en ze wordt bedreigt door de Inquisitie. Uiteindelijk slaagt ze er haar eigen Sint Jozefklooster te stichten. In de jaren daarna schrijft Teresia onder andere de 'Weg naar Volmaaktheid' In deze tijd krijgt zij meerdere visioenen. Een van haar mystieke ervaringen is de doorboring van het hart.
In 1567 bezoekt de generaal-overste van de Karmelorde Teresia. Hij keurt haar werken goed, en vraagt haar meedere kloosters te stichten.
Als Teresia 51 jaar is, voelt zij dat het tijd wordt de Karmelbeweging te hervormen, volgens de Weg naar Volmaaktheid. Zij wordt daarbij geholpen door Johannes van het Kruis. Vele kloosters worden gesticht, zoals in Malagon, Valladolid, Toledo, Salamanca en Sevilla. Het leidt tot de oprichting van een separate orde van de Ongeschoeide karmelieten in 1580. De orde wordt ook wel Teresiaanse Karmel genoemd.
Teresia raakt ziek. Op 4 oktober 1582 komt zij te overlijden in Alba de Tormes.
Patronage
Vooreerst is Teresia patrones van Spanje en van haar eigen orde. Daarnaast van de schakers (tijdens haar vele reizen zou ze een potje schaak niet afslaan), voor geestelijke noden en tegen hartklachten en hoofdpijnen
Attribuut
Op afbeeldingen zien we Teresia vaak met boek, ganzenveer, een duif op haar schouder. Soms ook een brandend hart en/of een pijl door het hart: een teken van goddelijke liefde die haar hart doorboort. Wat ook voorkomt zijn een lelie, een kerk/kloostermodel en een gesel.
