Paus Johannes Paulus I (Albino Luciani)
Albino Luciani wordt geboren in noord-Italië, in het plaatsje Forno di Canale in de Dolomieten op 17 oktober 1912. Twee dagen later wordt hij gedoopt. Zijn vader is metselaar en werkt in de zomermaanden als gastarbeider in Zwitserland. Later verhuist het gezin naar Murano bij Venetië en belandt vader Luciani in de glasindustrie. Albino Luciani gaat naar het klein-seminarie van Feltre en later naar het groot-seminarie van Belluno.
Op 7 juli 1935 wordt Albino priester gewijd. Hij wordt kapelaan in Canale d'Agordo en daarna in Agordo. Die plaats is hem niet onbekend, omdat hij er aan de technische school godsdienstlessen gaf. Twee jaar later, in 1937, wordt Luciani vice-rector van het groot-seminari van Belluno en doceert hij onder andere dogmatische theologie, bijbelexegese, kunstgeschiedenis en canoniek recht.
|
|
Ondertussen studeert hij aan de pauselijke Gregoriana Universiteit in Rome. Op 25 februari 1947 promoveert hij op het proefschrift 'L'origine dell'anima umana secondo Antonio Rosmini' ('De oorsprong van de menselijke ziel volgens Antonio Rosmini').
Kerkelijke carriere
Op 15 december 1958 wordt Albino Luciani tot bisschop benoemd van het bisdom Venetië (Vittorio Veneto), en op 27 december door paus Johannes XXIII in de Sint Pieter te Rome gewijd. Als zodanig neemt hij deel aan het Tweede Vaticaans Concilie. Exact negen jaar later - 15 december 1969 - benoemt paus Paulus VI Albino Luciani tot aartsbisschop en patriarch van Venetië benoemd. In die functie wordt hij in 1972 vice-voorzitter van de Italiaanse bisschoppenconferentie. Het jaar daarop wordt hij tot kardinaal-priester verheven in het consistorie van 5 maart 1973. Paus Paulus VI benoemt de kardinaal in 1975 tot lid van de congregatie voor de sacramenten en goddelijke eredienst.
Na vier stemronden paus
Op 6 augustus overlijdt paus Paulus VI in het pauselijke Castel Gandolfo. Onder de kanshebbers voor een nieuwe paus zijn de Nederlandse kardinaal Willebrands en de Italianen kardinaal Baggio, kardinaal Bertoli. In het 'Augustus-conclaaf' waren de belangrijkste thema's de nationaliteit van de nieuwe kerkelijk leider (Italiaans of niet), de keuze tussen een conservatieve of progressieve paus, en het uitvoeren van de belangrijkste onderwerpen uit het Tweede Vaticaans Concilie.
Het conclaaf start op 25 augustus. Op de eerste dag worden geen stemrondes gehouden. De volgende avond, na vier stemmingen, kringelt er wit-grijs-zwarte rook uit de schoorsteen van de Sixtijnse kapel omhoog. De onduidelijkheid over wat dit nu betekent, wordt door Radio Vaticana opgelost: het is witte rook en er is een nieuwe paus. Kardinaal-diaken Felici kondigt vervolgens Albino Kardinaal Luciani aan als nieuwe paus Johannes Paulus I. Albino Luciani is dan 65 jaar. Uit respect voor zijn beide voorgangers, paus Johannes XXIII en paus Paulus VI neemt hij de dubbele naam Johannes Paulus (I) aan. De nieuwe paus komt vrolijk over en staat bekend om zijn humor. Daarom wordt hij wel 'de lachende paus' genoemd. De verwachtingen van paus Johannes Paulus I zijn hoog: veel vernieuwingen van het Tweede Vaticaans Concilie waren door zijn voorganger afgezwakt en de hoop was dat Albino Luciani een nieuwe koers zou uitzetten.
Een kort pontificaat
Het komt niet zover. Door een hartaanval overlijdt paus Johannes Paulus I op 28 september 1978. Na 33 dagen eindigt een van de kortste pontificaten uit de kerkelijke geschiedenis. Er gaan geruchten op dat hij zou zijn vergiftigd, omdat hij van plan was op te treden tegen een bankschandaal in de kerk. De geruchten nemen toe, omdat het Vaticaan weigerde toestemming te geven voor een lijkschouwing.
In het daaropvolgende conclaaf wordt Karol Woytyla tot paus Johannes Paulus II gekozen.
