Advent
In deze laatste week van de advent zou
het moeten gaan sneeuwen: ieder jaar
zijn het dezelfde dingen waar je naar
verlangt. Dus sneeuwt het niet; maar
alles went.
Je steekt de kaarsen aan op het dressoir
en denkt aan alle doden die je kent.
terwijl je wacht op een gemist moment
schuiven de dagen naadloos in elkaar.
Je poogt je tegen beter weten
in iets te herinneren wat er niet was,
omdat wat weg is diepte heeft en zin.
Je draait muziek, drinkt thee,
je leest een boek dat je ook lang geleden al
eens las. Maar alles is
onachterhaalbaar zoek.
Jean Pierre Rawie
