Bernardus van Clairvaux, abt en kerkleraar
|
Andere namen: Bernardus Claraevallensis Gedachtenis: 20 augustus Heiligverklaring: 1174 |
Levensbeschrijving
De Fransman Bernardus van Clairvaux is geboren in Bourgondië in 1090 uit een oud Bourgondisch geslacht. Zijn ouders zijn rijk en bezitten een kasteel in Fontaines nabij Dyon. Al vroeg laten zijn ouders hem studeren in Chatillon. Bernardus komt er in aanraking met de Heilige Schrift en theologische werken. Hij valt op door zijn toewijding en groot geheugen. Na de dood van zijn geliefde moeder, omarmt Bernardus de nieuwe orde van Cisterciënzers. Hij is voorbestemd een grote rol in de orde te krijgen. In 1113 introduceert hij zichzelf bij de abt van Citeaux. Hij treedt in noviciaat en het jaar erop profest hij.
Zijn spirituele ontwikkeling wordt gezien door de abt, die hem met twaalf andere monniken een nieuw monasterium laat stichten. Dit wordt het beroemde klooster van Clairvaux met zijn sobere inrichting. Bernardus wordt als abt van het klooster gekozen. In die rol heeft hij een actief leven: hij sticht diverse kloosters, reist al predikend rond en schrijft diverse belangrijke mystieke en theologische geschriften. Hij pleit erin voor terugkeer naar de strenge kloostertucht. Het wordt zijn levenswerk: het religieuze leven hervormen en terugbrengen naar de oorspronkelijke ideaal van soberheid, eenzaamheid en gebed.
Zijn roem wordt ook opgemerkt in Rome, waar hij adviseur van de paus wordt. Ondanks diverse verzoeken, wil hij geen bisschop worden. Bernardus van Clairvaux overlijdt op 20 augustus 1153 in Clairvaux.
Patronage
Veehoeders en imkers. Tegen reuma, kinderziekten en bezetenheid.
Attribuut
Bernardus wordt vaak afgebeeld met een kruis, of een witte hond aan zijn voeten. Dit is een verwijzing naar een bijnaam: 'Gods waakhond' die hij al tijdens zijn leven kreeg. Een mijter op de grond verwijst naar de weigering om bisschop te worden. Andere attributen: kerk, kelk met hostie, bijenkorf.