H. Gregorius de Grote, paus en kerkleraar
|
Andere namen:
* ca. 540 - + 12-03-604
Gedachtenis: 3 september (bisdom Roermond: 4 september)
Heiligverklaring: |
Levensbeschrijving
De heilige paus Gregorius is de zoon van Gordianus - een rijke senator uit Rome die later een van de zeven diakens van Rome wordt. Gregorius wordt in Rome rond 540 geboren. Na zijn studie benoemt keizer Justinus hem in 574 als magistraat in die plaats. Na de dood van zijn vader bouwt Gregorius zes kloosters op Sicilië volgens de regel van Benedictus. Zijn eigen huis wordt een zevende klooster, dat nu nog het Benedictijnse Andreasklooster is. Op weg naar Engeland als missionaris wordt Gregorius teruggeroepen. De toenmalige paus Pelagianus is overleden. Volk en priesters zijn unaniem over de pauskeuze: Gregorius wordt op 3 september 590 tot opvolger van Petrus gekozen.
Na de pauskeuze begint Gregorius aan de werken die hem de titel 'de Grote' brachten. Hij stelt belang in veel contacten met de oosterse kerken en is een toevlucht voor de minderbedeelden. Gregorius besteedt veel tijd aan liturgie. Hij heeft ervoor gezorgd dat in de vroege kerk de verschillende liturgische gezangen gestandaardiseerd worden en er een professionele zangschool komt (de Schola Cantorum). Hij wordt daardoor als grondlegger van de Gregoriaanse gezangen beschouwd. De kerkelijke feestdagen worden door de Gregoriaanse kalender geregeld.
Gregorius overlijdt op 12 maart 604 en ligt begraven in de Sint Pieter. Uitzondering is zijn dag van gedachtenis: niet zijn overlijdensdatum, maar de dag van zijn pauskeuze.
Patronage
Gregorius de Grote is de patroon van musici en docenten. Hij leed zelf aan jicht en wordt tegen deze ziekte aangeroepen.
Attribuut
Geregeld is een ganzenveer, een open boek en een duif op zijn schouder afgebeeld. Verwijzingen naar de vocale kerkmuziek zijn soms te zien door de afbeelding van een engel met een handorgel. Verder: kerkmodel of een kelk.
