Marcus, evangelist
Andere namen: Johannes Marcus
Gedachtenis: 25 april
Heiligverklaring: onbekend
Levensbeschrijving
Marcus is van joodse afkomst. Hij schrijft het evangelie, dat volgt op dat van Mattheus. Hij schrijft de tekst omstreeks 49 na Christus in Italië. Daarmee is het de oudste evangelietekst. Het huis van zijn moeder in Jeruzalem is een ontmoetingsplaats van christenen. Hier zou het cenakel zijn van het Laatste Avondmaal.
Marcus wordt beschouwd als tolk en vertaler voor Paulus. Na de kruisdood van Jezus reist Marcus mee met Paulus naar het Oosten. Ook reist hij met Barnabas samen naar Cyprus. Paulus benoemt hem tot bisschop van Alexandrië. Marcus bouwt er zeer succesvol een grote parochiegemeenschap op (de latere Koptische Kerk), tot beroering van de heidenen. Marcus vertrekt tijdelijk uit Alexandrië en preekt enige jaren in Pentapolis. Bij zijn terugkeer in de stad wordt Marcus ter dood veroordeeld. Hij weet zich lang schuil te houden, maar uiteindelijk weten ze hem te vinden. Marcus wordt twee dagen lang door de straten van Alexandrië gesleurd, zijn voeten gebonden aan touwen. Zijn dode lichaam wordt eeuwen later (rond 815) door christenen overgebracht naar Venetië. Marcus ligt er begraven in de San Marco-kathedraal aan het gelijknamige, beroemde plein in de Italiaanse stad.
Patronage
Sint Marcus is beschermheilige van de notarissen, opticiens, secretaressen en schrijvers. Zijn hulp wordt afgesmeekt bij een plotselinge dood, tegen schurft en tegen onweer. Hij is ook de patroon van de stad en (oude) republiek Venetië.
Attribuut
Een gevleugelde leeuw (overgenomen in de vlag van Venetië). Soms ook een knuppel als herinnering aan zijn marteldood.
