Barbara
|
Andere namen:
Gedachtenis: 4 december
Heiligverklaring: |
Levensbeschrijving
Barbara leeft in de vierde eeuw. Ze is de dochter van de rijke heiden Dioscorus uit Nicomedië (nu: Turkije). Haar vader sloot haar op in een toren omdat ze weigerde te trouwen. En dat terwijl ze zeer begeerd werd door de vele rijke jongens uit de streek. Haar schoonheid en intelligentie reisde ver. Barbara wilde haar leven niet verspillen aan de vele jongens, maar aan de bronnen van het christendom. Een engel bezoekt Barbara geregeld om haar de communie uit te reiken. Barbara laat een derde raam in de toren maken naast de twee bestaande. Het is daardoor een teken van de heilige Drieënheid. Een keer, als haar vader er niet is, laat Barbara zich dopen. Dit maakt haar vader woedend en Barbara wordt voor een tribunaal gesleept en gegeseld. De folteringen gaan door en van Barbara wordt geëisd het geloof af te zweren. Ze wordt daarbij gemarteld met brandende kaarsen. Toch haalt het niets uit. Een engel helpt Barbara en bedekt haar wonden met een wit kleed. Uiteindelijk loopt het niet goed af voor Barbara. Ze sterft door onthoofding. Haar eigen vader speelt de verschrikkelijke beul die haar hoofd van haar romp laat scheiden.
Op het moment dat het zwaard haar hoofd doorklieft, wordt Dioscorus getroffen door de bliksem.
Patronage
Ze is (vanwege het opsluiten in de toren) beschermheilige van metselaars, timmermannen, architecten en gevangenen. Ook van mijnwerkers (donkere torengang) en de brandweer (blikseminslag). Ook wordt ze aangeroepen om een zalige dood en tegen een plotselinge dood (zonder ontvangst van de H. Hostie te sterven).
Barbara is een van de veertien Noodhelpers.
Attribuut
Een toren met drie ramen, geregeld ook met een kelk en/of hostie erin geplaatst. Met een zwaaard. Met een mijnlamp.
