Als de tijd de dagen gaat tellen
zorgen wordt verzorgd naar morgen
dan gaat er in 't hart opwellen
't knagend afscheid van overmorgen
hoop en bemoediging angst en strijd
hand in hand met 'n lach en 'n traan
zoveel stapjes terug zoveel afscheid
praten loslaten 't is goed je mag gaan
als je veel van iemand gehouden hebt
doet zijn heengaan je veel verdriet
waarom juist dàt bloeiend boeket
ja..en waarom zag God dat dan niet?
God allemachtig 't geeft zo'n brok
zo leeg zijn al die kleine dingen
de stoel het bed de jas de stok
zoveel van al dat je liet zingen
je voelt de schaduw van de liefde
de pijn van het niet meer hier zijn
en wat je oh zo graag beliefde
is gewoon nog verder samenzijn
al is er nu een punt gezet
het leven loopt toch weer door
troost je met 't dierbaar droogboeket
en vertrouw, hij ging je alleen vóór...
José van de Rijdt
(bij het overlijden van mijn vader)
