Bonifatius
Andere namen: Winfried, Winnifred
Gedachtenis: 5 juni
Heiligverklaring:
Levensbeschrijving
‘In 754 Bonifatius te Dokkum vermoord’ is een bekend gegeven uit onze oudere schoolboekjes. Bonifatius werd omstreeks 675 in het Engelse Wessex geboren en maakte in 716 als monnik-missionaris zijn eerste reis naar de Friezen, waarvan hij onverrichter zake terugkeerde. In 718 vertrok hij opnieuw, maar bezocht eerst Rome. Van paus Gregorius II ontving hij de zending om in Duitsland missioneren. Bij zijn tweede bezoek aan Rome in 722 wijdde de paus hem tot bisschop en gaf hem zijn Latijnse naam: Bonifatius heette eigenlijk Winfried. Dat hij een nauwe relatie met Rome onderhield, bewijzen zijn brieven en het feit dat hij nog twee keer de paus bezocht, die hem in 747 aanstelde tot aartsbisschop van Mainz.
Bonifatius werkte enige tijd samen met Willibrord, maar zijn voornaamste werkgebied was Duits-land. Hij wordt dan ook de apostel van Duitsland genoemd. Hier organiseerde hij het kerkelijk leven door het oprichten van bisdommen, het aanstellen van bisschoppen en het stichten van kloosters. Een bekende gebeurtenis uit zijn bekeringwerk is het omhakken van een eik te Geismar in Hessen, die als een symbool van de god Donar gold. De Germanen verwachtten dat Bonifatius meteen door hun god gestraft zou worden, maar de God van de christenen bleek machtiger. Van de balken en planken liet hij een kerkje bouwen, toegewijd aan de heilige Petrus.
Aan de bisschop van Canterbury schreef hij over de te trotseren moeilijkheden en gevaren: “De Kerk is als een schip dat door de opgezweepte golven van deze wereld vaart. Bij hevige storm mogen we het niet verlaten, juist dan is het onze zorg dat het zijn goede koers behoudt.”
Toen Bonifatius met zijn gezellen op 5 juni 754 door heidense Friezen was vermoord, werd zijn lichaam overgebracht naar de door hem zelf gestichte abdij van Fulda. Weldra verrees in Dokkum een kerkje op het zogenaamde martelveld en ontsprong er op wonderbaarlijke wijze een bron.
Bonifatius wordt voorgesteld in bisschopsornaat met staf en een boek in zijn hand. In sommige afbeeldingen wordt dit boek met een zwaard doorstoken, want volgens de legende zou hij een boek omhoog hebben gehouden om de moorddadige slagen af te weren.
© SRKK. Deze tekst is met toestemming overgenomen.