Kaarsjes - Phil Bosmans
Je lichaam was warm.
Je lichaam was koud.
Je mond was zo zacht.
Je lippen zijn koud.
Je ogen zo helder en diep.
Je ogen zijn koud,
kleine vensters van de nacht.
Alles valt stil.
Wie kan je nog strelen,
nog zeggen, dat hij van je houdt.
Je bent eindeloos ver.
Je hart is stilgelegd.
Je benen worden stijf.
Je armen, je mooie handen, je ogen.
Alles valt stil.
Daareven was je nog hier.
Eén moment en je huis was leeg,
je lichaam verlaten.
Ben je nu zo ver weg, onbereikbaar ver?
Of hoor je mijn roepen.
Misschien zie je mijn tranen.
Ik weet het niet.
Waarom laat je mij je dood
en kies je zelf het leven?
Phil Bosmans
