Navigatie: Home >

De paaswake

De heilige Augustinus noemt de Paaswake wel "de moeder der nachtwake". In deze bijzondere viering in de (late) zaterdagavond voor de Eerste Paasdag wordt herdacht, dat Jezus van de dood naar het leven is overgegaan. We vieren in deze 'nacht', dat wil zeggen: na het invallen van de duisternis of vóór de dageraad van de zondag, de Verrijzenis van Christus.

De Paaswake begint in een donkere kerk. Achterin de kerk wordt de paaskaars binnengedragen. Het wordt, als het wordt ontstoken, het symbool van het Licht dat Christus is (Lumen Christi). De verrezen Heer zal zijn licht doen schijnen. Het is van oudsher een nacht van waken en bidden ter ere van de Heer, waarbij wij uitzien naar de wederkomst van de Heer om aan zijn tafel genodigd te worden.

In de paaskaars worden vijf wierookkorrels in kruisvorm gestoken; zij verbeelden de vijf wonden van Jezus in handen, voeten en hart. Na het ontsteken en binnendragen van de paaskaars, onder het zingen van Lumen Christi wordt de plechtige paasboodschap gezongen. De brandende paaskaars geeft het licht door aan de kaarsjes van de aanwezigen zodat de hele kerk wordt verlicht. De paaskaars zelf wordt bij het altaar op een grote kandelaar geplaatst.

Tot aan Pinksteren (de vijftigste dag na Pasen) brandt de Paaskaars als teken van het licht.

In de dienst van het woord wordt verteld hoe God in het Oude Verbond de verwachting van het Licht heeft opgeroepen. Er zijn negen schriftlezingen met de hoogtepunten uit de heilsgeschiedenis: de heilsgeschiedenis vindt haar voltooiing in Pasen.

Doopsel en/of hernieuwing doopbeloften
Daarna volgt de zegening van het doopwater en hernieuwen de gelovigen de doopbeloften; door het paasmysterie zijn wij in het doopsel begraven met Jezus Christus, om met Hem een nieuw leven te kunnen beginnen.

Het is de nacht waarin wij als gelovige christenen terugdenken aan onze eigen paaservaring, die wij mochten beleven toen wij, bewust of onbewust, op sacramentele wijze deelden in de dood en opstanding van Christus, onze Heer en leidsman ten leven. Bij ons doopsel hebben wij immers Christus ontmoet en zijn wij – zoals de heilige apostel Paulus zegt in zijn brief aan de Romeinen – met Hem één geworden. Als er doopkandidaten zijn, zullen zij bij voorkeur in de Paasviering worden gedoopt.

Aan het einde van de viering wordt de H. Eucharistie gevierd.