|
Vanaf de eerste les die priester don Giussani in de jaren vijftig op de middelbare school (het Lyceum Berchet in Milaan) gaf, wilde hij zijn leerlingen laten zien wat hem bewoog: hij wilde ze er niet van overtuigen dat hij gelijk had, maar hun de redelijkheid van het geloof laten zien. Redelijk is dat wat beantwoordt aan de diepste behoeften en verlangens die iedere mens van alle tijden, rassen en culturen in zich draagt: verlangen naar geluk, vervulling, liefde, waarheid, gerechtigheid, schoonheid. Om te ontdekken dat het christendom beantwoordt aan deze diepste en oorspronkelijke verlangens - zo maakte don Giussani zijn leerlingen duidelijk - moet de vrijheid zich in beweging zetten: het gaat erom de christelijke ervaring werkelijk te beleven.
Hierdoor ontwikkelt de persoon zich tot een creatieve en getuigende christen, zonder dat hij louter theorieën en leerstellingen gaat herhalen. Dan brengt het charisma van Comunione e Liberazione ook een sociale werkelijkheid teweeg, niet als een project, maar als een beweging bestaande uit personen die veranderd zijn door een ontmoeting; personen die de wereld, hun omgeving en de omstandigheden waarin ze zich bevinden menselijker maken. Als Christus werkelijk in het hier-en-nu erkend wordt, dan brengt dit onvermijdelijk een aanwezigheid in de maatschappij voort, die losstaat van welk vooraf geprogrammeerd resultaat dan ook. |
