Tranenbrief van Paulus
In de tweede brief van Paulus aan de christenen in Korinthe brengt hij zijn eerdere bezoek in herinnering. Dat bezoek was op een mislukking uitgelopen en, terug in Efeze, schreef Paulus over zijn verdriet over de gebeurtenissen toen. Deze brief wordt vaak aangeduid als de Tranenbrief.
In 2 Kor. verwijst Paulus naar deze brief:
"Want dit had ik mij vast voorgenomen: mijn eerstvolgend bezoek aan u mocht onder geen beding weer een bezoek in droefheid zijn. Want als ik u verdriet doe, wie moet mij dan opbeuren? Wie anders dan de mensen die ik bedroefd heb? En daarom juist heb ik een brief geschreven, om bij mijn komst geen droefheid te hoeven ondervinden van hen die mij juist moesten verblijden. Want ik ben zeker van u allen en ik ben ervan overtuigd dat mijn vreugde ook de vreugde van u allen is. Toen ik schreef, was het dan ook met een bedrukt en beklemd gemoed en onder veel tranen. Ik wilde u niet verdrietig maken, maar u een blijk geven van de innige liefde die ik u toedraag.
Als iemand droefheid heeft veroorzaakt, heeft hij míj niet bedroefd, maar tot op zekere hoogte – want ik wil niet overdrijven – u allen. Met de berisping die de meerderheid van u hem heeft gegeven, is de persoon in kwestie voldoende gestraft. Nu moet u hem vergeven en hem bemoedigen; anders wordt hij nog door al te grote droefheid overmand. Ik verzoek u dus: laat hem blijken dat u hem liefhebt. Het doel van mijn schrijven was ook om bewezen te zien of u in alles gehoorzaam bent. Als u hem vergeeft, doe ik het ook. Voorzover ik persoonlijk iets te vergeven had, heb ik het al gedaan omwille van u, onder het oog van Christus. "
De Tranenbrief zelf is verloren gegaan (en je zou dus kunnen zeggen dat de tweede brief eigenlijk zijn derde is). De eerste brief bevatte vermaningen die erg had waren overgekomen bij de Korinthiërs. Ze waren er boos over. Paulus heeft daarop, onder tranen deze andere, 'Tranenbrief' geschreven.
