Adventsboodschap 2006: 'Help jonge ouders woorden van geloof te vinden'
Broeders en zusters,
Met het begin van de Advent breekt voor veel mensen een drukke periode aan. December is van oudsher een familiemaand met veel feesten en huiselijke gezelligheid. Juist in deze maand van familiefeesten lanceert de Kerk in Limburg een nieuw pastoraal thema voor het komende jaar. Een jaar lang willen we in de parochies in ons bisdom het thema huwelijk en gezin centraal stellen.
In het sacrament van het huwelijk beloven man en vrouw elkaar trouw te zijn "in goede en kwade dagen". Zij voelen zich daarbij gedragen door de onverbrekelijke liefde van God. Uit deze liefdevolle bron ontvangen zij dankbaar het wonder van het nieuwe leven: de geboorte van hun kind. Belichaming van wederzijdse eenheid. Teken van Gods nooit aflatende goedheid. De huwelijkstrouw van man en vrouw, de liefde van ouders en kinderen vormen de grondslag voor een harmonisch en evenwichtig gezinsleven. In het gezin wordt voor iedereen de basis gelegd voor heel het toekomstige leven.
Wij komen allemaal uit een gezin. De ervaringen die wij in onze jeugd opdoen, vergeten wij een leven lang niet meer. Voor velen zijn dat positieve ervaringen. Sommige mensen hebben helaas minder goede herinneringen aan "thuis". Zij blijven dit als een pijnlijk gemis in zich meedragen.
Onze tijd is er rijp voor om opnieuw de positieve effecten van een goed gezinsleven te belichten: het geluk dat ouders kunnen vinden in de spontaniteit van hun kinderen; de liefdevolle geborgenheid die kinderen in het gezin mogen ervaren.
Onmiskenbaar bevordert de opvoeding in een gelukkig gezin een gezonde ontwikkeling van ieder mens persoonlijk, maar ook van de samenleving als geheel. In het onderwijs, het bedrijfsleven en in maatschappelijke organisaties wordt keer op keer gewezen op de nadelige gevolgen, die kinderen en jongeren kunnen ondervinden van problemen thuis. Los-geslagen jeugd is al te vaak van huis uit los-gelaten jeugd!
Wij weten: het traditionele gezinsleven is de laatste decennia sterk veranderd. Werkende ouders moeten woekeren met hun tijd. Houden zij nog wel genoeg ruimte over voor de opvoeding en vorming van hun kinderen? Terwijl wij dachten dat driegeneratie-gezinnen verleden tijd waren, blijken grootouders opeens een belangrijke rol te spelen in de opvang van hun kleinkinderen.
Verder, kinderen worden steeds mondiger. Via de televisie en het internet verkennen ze al op zeer jonge leeftijd de wereld om hen heen. In gezinnen met opgroeiende kinderen kunnen alcohol, drugs en het contact met verkeerde vrienden voor heel wat problemen zorgen. Sommige gezinnen hebben moeite om in financiële zin de eindjes aan elkaar te knopen. En er zijn natuurlijk veel gebroken gezinnen. Oorzaak van heel wat leed, vooral ook voor de kinderen. Deze gezinnen hebben de steun van ons als Kerkgemeenschap misschien wel het hardste nodig.
Al deze elementen zijn van invloed op het samenleven in een gezinsverband. Een zich thuis voelen bij elkaar is een blijvende opdracht. Zoals ook opvoeden van kinderen een van de weliswaar moeilijkste taken in ons leven blijft.
Belangrijk is ook de vraag welke plek het geloof in het gezin heeft? Het gezin is de kleinst denkbare vorm van een geloofsgemeenschap binnen de grote Kerk. Men spreekt wel eens over het gezin als de "huiskerk". Het is de eerste plaats waar het geloof wordt ontvangen én doorgegeven. Maar wij weten dat veel jonge ouders zoekende mensen zijn geworden. Zij kennen niet meer direct de woorden om hun kinderen iets over het geloof in Jezus Christus te leren.
Hier ligt een grote taak voor nú en de toekomst. Vanuit de Kerk mag meer aandacht besteed worden aan vragen van jonge ouders: hoe draag ik op mijn kinderen iets over van het geloof en de liefde van Christus? Hoe kan ik met hen bidden? Als ik met mijn kinderen naar de kerk ga, voelen zij zich dan welkom en op hun eigen manier aangesproken? Elke parochie mag komend jaar eens nadenken over de vraag hoe we jonge gezinnen kunnen helpen het geloof te ontdekken als een inspiratiebron, als een verrijking van het leven.
Maar er ligt ook een taak voor ieder van ons persoonlijk om in ons eigen gezin, in onze eigen familie duidelijk te maken waar wij als christenen voor staan en wat het geloof in God voor ons betekent. Wanneer het ouders aan woorden ontbreekt, kunnen grootouders misschien helpen om deze te vinden.
De Kerk neemt in haar verkondiging over huwelijk en gezin de Blijde Boodschap van Jezus Christus als richtsnoer. Liefde en trouw zijn kernwoorden van dit Evangelie. De ordening en regelgeving die de Kerk aan huwelijk en gezin verbindt, willen niets anders zijn dan een concrete vertaling van deze evangelische waarden.
Paus Benedictus schrijft in zijn encycliek: 'God is Liefde': "Wij geloven in de liefde. Zo kan de christen de fundamentele beslissing van zijn leven tot uitdrukking brengen. Christen zijn wordt niet in eerste instantie bepaald door een ethische beslissing of hoogstaand idee, doch door een ontmoeting met...een Persoon, die ons leven een nieuwe horizon en daarmee de beslissende richting geeft". (Encycliek Deus Caritas est, nr. 1)
Die Persoon, Christus, geeft ons leven een nieuwe richting. Als wij van ons persoonlijk geloof in Hem durven getuigen, dan zal de vonk ook op anderen overslaan. Zijn trouw en zijn liefde kunnen ons helpen om problemen thuis te overwinnen of te voorkomen. Zijn trouw en liefde openen ons ook de ogen voor de problemen van onze medemensen. Daar waar gezinnen materiële nood hebben, moeten wij als geloofsgemeenschap voor hen op de bres springen en hulp bieden. Maar ook als er nood is aan liefde en geloof, mogen we deze medemensen niet in de steek laten.
Over enkele weken vieren we het kerstfeest, een familiefeest bij uitstek. Christus werd geboren in een stal, tussen de dieren. De minste plek die je kunt bedenken. Maar hij werd door Maria en Jozef liefdevol verzorgd en opgevoed. De vreugde en geborgenheid die Hij in deze Heilige Familie heeft ontvangen, wens ik u allen toe.
Het komend jaar zullen wij bij diverse gelegenheden huwelijk en gezin in de schijnwerpers plaatsen. Wellicht dat u dat komende maand zelf al kunt doen, bij de kaarsen van de adventskrans of de lichtjes rond de kerststal. De komende feestdagen zijn een goed moment om weer eens stil te staan bij de waarde van het gezin.
U allen en uw families wens ik alvast een Zalig Kerstfeest toe.
Roermond, Advent 2006
+ Frans Wiertz
bisschop van Roermond
(bron: Bisdom Roermond)
