Kloppen op de borst
Tijdens de schuldbelijdenis kloppen katholieken zich drie keer op de borst. Dit is dan een uiting van geloof op het besef van zondig gedrag en van deemoed en nederigheid, en juist niet om te laten zien hoe goed iemand is, of hoe trots. Men zegt er bij: 'door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld'. Ook in de Bijbel komt het kloppen op de borst voor, in de gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar. Jezus vertelt het verhaal (Lc. 18) voor mensen die overtuigd zijn van hun eigen rechtvaardigheid en neerzien op anderen:
"Twee mensen gingen naar de tempel om te bidden, de een was een farizeeër, de ander een tollenaar. De farizeeër ging daar staan en sprak in zijn gebed over zichzelf: “God, ik dank U dat ik niet ben zoals de andere mensen, hebzuchtig, onrechtvaardig en overspelig, of zoals die tollenaar daar! Ik vast tweemaal per week en geef een tiende weg van al mijn inkomsten.” De tollenaar daarentegen, die op een afstand bleef staan, durfde zelfs zijn ogen niet naar de hemel op te slaan. Hij sloeg zich vol berouw op de borst en zei: “O God, genade voor een arme zondaar!” Ik verzeker jullie dat deze man gerechtvaardigd naar huis ging, en de ander niet. Want ieder die zich verheft zal vernederd worden, maar wie zich vernedert zal verheven worden."
|
