Het symbool water
| Water is een heel belangrijk christelijk symbool. Het is de bron van het leven. De hele aarde is een planeet vol water. Het geeft ons leven, vernieuwt en hernieuwt. |
|
|
Doopvont Sint Jan, Den Bosch |
Het christelijk leven begint met water bij de doop. Al in het joodse leven werd water gebruikt bij reinigingsriten tegen de zonden. Het is met de doop dat de gedoopte een nieuw leven begint als christen. We worden gereinigd van onze zonden, begraven (ondergedompeld) met Christus om met Hem uit het water te verrijzen in het nieuwe leven, herboren als kind van God.
Het doopwater is wijwater: water, waarover Gods zegen is afgeroepen. Tijdens de viering in de Paasnacht wordt water in doopbekken gegoten en gewijd door het uitspreken van een bede en het maken van een kruisteken over het water. Tijdens de Paasviering worden de aanwezigen gezegend met dit water, ter herinnering aan de eigen doop. |
Wijwater is belangrijk: het wordt gebruikt om mensen en zaken te zegenen. Bij binnenkomst (of het verlaten) van een kerk slaan katholieken een kruisje nadat een paar vingers even in het wijwatervaten zijn gedompeld. Ze staan dan onder het teken van het kruis met herinnering aan de eigen doop. In kleinere vorm kunnen katholieken thuis ook wijwaterbakjes hebben, gevuld met het gezegende wijwater uit de kerk.
Aan het einde van ons leven wordt bij de uitvaart de lijkbaar besprenkeld met wijwater om Gods zegen over de dood af te smeken. Dit is de absoute: het besprenkelen met wijwater en het bewieroken van de kist onder het uitspreken van gebeden.
Een andere 'rol' van water is bij plaatsen van Mariavereringen en -verschijningen. Op veel plaatsen waar Maria is verschenen, is wel een kraan te vinden dat heilig water schenkt. Bijvoorbeeld in bekende bedevaartplaatsen als Banneux, Lourdes en Fatima. Ook hier reinigt, zegent en heiligt het water de gelovige.
