Gregoriaans zingen tijdens Eucharistievieringen
De gezangen van de mis zijn te onderscheiden naar vaste (het ordinarium; Latijn voor 'volgens vaste regel') die in iedere mis aanwezig zijn en wisselende gezangen (het proprium; Latijn voor 'eigene van de dag'), die gezongen worden afhankelijk van wat er op dat moment wordt gevierd of herdacht.
De (Latijnse) gezangen met vaste teksten zijn:
-
Kyrie (smeekzang om ontferming)
-
-
Credo (de katholieke geloofsbelijdenis)
-
-
Deze vaste gezangen kunnen overigens wel verschillende melodieën hebben.
De belangrijkste Gregoriaanse gezangen van het proprium zijn:
Naast de vaste en wisselende gezangen bestaan er sequentia in de Eucharistieviering. Dit zijn lofzangen, met een syllabische melodie. Dit betekent dat één muzieknoot wordt gezongen per lettergreep tekst. Tijdens het concilie van Trente (1545-1563) zijn er vijf sequenties vastgelegd (daarvoor bestonden er vele). De sequenties worden gezangen op bepaalde dagen in het kerkelijk jaar. Deze zijn:
-
Op het hoogfeest van Pasen: Victimae paschali
-
Op het hoogfeest van Pinksteren: Veni Sancte Spiritus
-
Op Sacramentszondag (en tijdens sacramentsprocessies): Lauda Sion
-
Op Goede Vrijdag: Stabat Mater
-
Tijdens dodenmissen: Dies irae
