Meditatiehouding
“Ik denk dat de beste manier om te mediteren is, te zorgen dat je rug recht is, als dat kan. Die aanbeveling schijnt in alle tradities de universele factor te zijn. Of je daar nu bij knielt of in een stoel zit of op de grond, of in de volmaakte houding of de lotushouding, dat is een kwestie van persoonlijke voorkeur, om niet te zeggen persoonlijke mogelijkheid!
In ons klooster zitten de jonge mensen die voor zes maanden bij ons komen meestal ofwel in de volmaakte houding, ofwel in de lotushouding, dat wil zeggen dat zij met gekruiste benen op de grond zitten. Ik ben bang dat ik niet met ze kan wedijveren en ga daarom in een stoel zitten. Maar wel rechtop.
Ik denk dat het belang van de houding ligt in het feit dat deze vorm van meditatie je brengt tot een volledige ontspanning en tegelijkertijd tot een volledige aandacht.
De heilige Teresa raadt ons aan een gemakkelijke manier van bidden te kiezen waarbij je niet wordt afgeleid door je lichaam. Nu is dit iets waar de meesten van ons heel weinig ervaring mee hebben: volledig ontspannen zijn en tegelijkertijd volledig aandachtig. Wij zijn ofwel ontspannen en staan dan op het punt in slaap te vallen of kauwgom te nemen of iets dergelijks, ofwel zijn we vol aandacht terwijl ons bloed vol zit met adrenaline. En de kunst is die twee soorten bewustzijn te combineren. Daarvoor is een gemakkelijke en toch alerte lichaamshouding nodig”.
(Bron: John Main osb, In de volheid van God)
