Kinderkruistocht
De Kinderkruistochten waren twee gebeurtenissen in 1212 waarvan de volledige waarheid in de mist van de geschiedenis is gehuld. Het zou hier gaan om tochten van kinderen om Jeruzalem van de islam te bevrijden, als reactie op de vierde kruistocht die meer een anti-Byzantijns karakter had dan een anti-islamitische bestemming.
Er vonden wellicht twee Kinderkruistochten plaats: één in Frankrijk en één in Duitsland. In beide gevallen was de geschiedenis ongeveer hetzelfde: een jongen kreeg een visioen waarin God of de aartsengel Michael hem opdracht gaf een leger van kinderen te verzamelen en naar Jeruzalem te trekken. De Middellandse Zee zou voor hen splijten, waardoor de weg naar Jeruzalem open zou komen te liggen. Daar aangekomen zouden de Saracenen voor hun onschuld vluchten.
Bij de Franse kruistocht ging het om circa 30.000 kinderen, geleid door de twaalfjarige jongen Stephan "van Cloyes". In 1212 kreeg de Kinderkruistocht officiële steun. De kinderen werden in Marseille ingescheept, maar een deel van hen leed schipbreuk en kwam om. De meeste kinderen vielen in handen van slavenhandelaars en werden als slaven aan de Turken verkocht of kwamen om door honger of epidemieën.
Rond dezelfde tijd zou ook in Duitsland een Kinderkruistocht hebben plaatsgevonden. In dit geval gaat het om een groep van 20.000 kinderen geleid door de herdersjongen Nicolaas. De groep stak de Alpen over en bereikte na vele ontberingen en verliezen Rome. Daar raadde Paus Innocentius III Nicolaas af verder te gaan. De groep viel daarop uiteen. Een deel trok ten koste van vele slachtoffers terug naar Duitsland. Een ander deel bleef in Italië.
Volgens veel historici ging het hier niet om kinderen, maar om ontheemde boeren die uit geldnood hun land hadden moeten verkopen. Twee jonge leiders, Stephan en Nicolaas, kregen "visioenen" en stuurden hun groep op Kruistocht. In deze visie zou het dus meer om een soort sektevorming gaan, waarbij de groepen op een bepaald moment door alle verliezen en ontberingen ontmoedigd uiteenvielen. Het woord 'Kinderkruistocht' zou in deze visie berusten op een taalkundig misverstand. In Middeleeuwse kronieken die deze kruistochten noemen wordt namelijk het woord pueri gebruikt. Door latere vertalers is dat vertaald als 'kinderen.' In de Middeleeuwen werd de term pueri echter ook wel gebruikt om ontheemde boeren en zwervers aan te duiden.
In spijkerbroek?
In 2006 komt de film Kruistocht in spijkerbroek uit. Het is de verfilming van het uiterst succesvolle boek van Thea Beckman met de gelijknamige titel. Het verhaal begint als Dolf Wega via een teletijdmachine onbedoeld in de tijd van de kruistochten beland.
Overigens is Kruistocht in spijkerbroek niet het enige verhaal dat Thea Beckman schreef over de kruistochten. De gouden dolk verscheen in 1982 en gaat over Jiri Rambor, zoon van een smid, die deelneemt aan de Tweede kruistocht.
