Vastentijd - gedicht
Veertigdagentijd als vasten genoemd in de traditie
Een tijd van overwegen en bezinnen van onze eigen conditie
Een tijd van bedenken hoe het de Joodse mensen afging in de woestijn.
Hoe Jezus als mensenzoon er bij aanwezig moest zijn
Deels was het zijn eigen keuze, te moeten lijden als zondaar
Hij wilde het lot voor ons mensen begaan
Voor de minstbedeelden en armen bleef hij staan
Niet Hij liet zich verleiden, maak van die stenen brood
Spring van de tempelmuur en engelen beschermen je toch voor de dood.
Nee Hij ging er niet op in en wilde zich er niet aan storen
Hij liet zich door satan niet bekoren.
Nee, Hij streefde niet naar aardse roem en macht
Beriep zich steeds op de Hemelse Vader die op hem wacht.
Zo geeft Hij ons de opdracht hier en laat ons weten
Dat het goed is om ons te beroepen op ons eigen geweten
Hier en daar eens te bezien
Of het ook nog anders, beter kan misschien.
Daarvoor is de vastentijd een bezinnende tijd, om te bedenken
Hoe wij anderen vreugde en plezier kunnen schenken.
Niet door over ons eigen ik te blazen of te willen vertellen
Nee, gewoon door aandacht aan de ander te stellen.
Laat ons zo beginnen aan de veertigdagen
En God de Vader om genade vragen
Frans Maseland, 3 maart 2007
