De Apostolische Vaders zijn een groep auteurs uit de tweede eeuw van de christelijke jaartelling. De apostolische vaders volgen op de schrijvers van het Nieuwe Testament. Hun geschriften zijn van groot belang voor onze kennis over de allervroegste periode van de christelijke kerk. De geschriften van de apostolische vaders, bijvoorbeeld verhandelingen, brieven, fragmenten, apologieën (verweerschriften), en dergelijke zijn alle ontstaan in de periode 90-160 na Christus. De Apostolische Vaders bieden inzicht in de eerste ontvangst van de Bijbelse boodschap in de kerk. De schrijvers van deze documenten hadden veelal de apostelen zelf nog gekend.
De term 'Apostolische Vaders' is voor het eerst gebruikt door J. B. Cotelier die in 1672 is begonnen met het verzamelen en bijeenbrengen van deze documenten.
Op dit moment worden tot de documenten van de Apostolische Vaders gerekend:
