Karmelieten - Ordo Carmelitarum (Dis)calceatorum (O.Carm/O.C.D.)
Ontstaan
| De orde van de Karmelieten kent haar ontstaan op de Berg Karmel, nabij de havenplaats Haifa in Israel. De profeet Elia zocht daar de Levende God in de 9e eeuw voor Christus.
In de 12e eeuw, vermoedelijk na de derde kruistochten, kwamen verscheidene pelgrims onder leiding van Berthold van Kalabrië samen 'nabij de bron van Elia' om als heremieten te leven. Toen, maar ook later, werd niemand als echte stichter genoemd, maar zijn de kluizenaars volgelingen van Elia die vanuit het Oude Testament was verbonden met de heilige berg Karmel. |
|
Tussen de kluizenaarscellen werd een kapel ter ere van Maria gebouwd. Vanaf dat moment noemen de heremieten zichzelf 'Broeders van de heilige Maria van de Berg Karmel'.
Om 'juridische stabiliteit' te verwerven, richt de groep heremieten zich tot de patriarch van Jeruzalem, Albert Avogadro (1150-1214). In de laatste jaren voor zijn dood, schrijft hij een leefregel voor de groep. Volgende versies, met hulp van diverse pausen, liggen ten grondslag aan de uiteindelijke vorming van de kloosterorde van de karmelieten. In 1235 worden de karmelieten, onder het dreigende gevaar van de Saracenen, gedwongen de berg Karmel te verlaten. De meesten trekken naar delen van Europa.
De orde is een bedelorde, met nachtkoor, onthouding van vleesspijzen, strenge vasten, stilzwijgen en armoede. Paus Innocentius keurt in 1247 de Westerse aangepaste regel goed. In 1226 werd de regel, geschreven door St. Albertus goedgekeurd. Een regelverzachting van Paus Eugenius IV veroorzaakte een splitsing tussen de observanten en conventuelen.
Hervormingen
 |
Het leven van Teresia van Avila is een belangrijk volgend moment in de geschiedenis. In haar tijd (1515-1582) ondergaat de orde belangrijke hervormingen. Ze beleefde in haar klooster in Avila onbevredigende situaties, die een juiste spiritualiteit in de weg stonden. Na 20 jaar had zij een richtinggevend visioen en vond een mystieke liefde tot God.
Teresia sticht ondanks alle tegenwerking en vervolgingen met hulp van Johannes van het Kruis (1542-1591) een nieuw klooster die in strenge armoede de leefregel wil naleven. Het leidt zelfs tot een splitsing in 'ongeschoeide' en 'geschoeide' karmelieten. De ongeschoeide karmelieten (o.c.d.) worden wel de Teresiaanse Karmel genoemd. |
Leefregel
Organisatie
In Vlaanderen zijn 6 kloosters. Het Zweedse klooster Norraby behoort eveneens tot de Vlaamse Karmelprovincie. De karmelietessen wonen in 16 kloosters. Ook hier behoren Scandinavische kloosters tot de provincie: die van Rydebäck in Zweden en Hillerød in Denemarken. De zogenaamde 'Derde Orde' is de lekenorde van de Karmel.
Belangrijke Karmelieten
Teresia van Avila
Johannes van het Kruis
Edith Stein
Therese van Lisieux
Titus Brandsma
