16-11-2007 / Relatie Zwolse pastoors en paters nooit echt hartelijk |
ZWOLLE - Als de Zwolse parochies niet onderling wedijverden dan was er wel de strijd met paters die in Zwolle neerstreken, of het nu augustijnen, minderbroerders, jezuïeten, kapucijners of dominicanen waren.
De twisten tussen priesters en paters lopen als een rode draad door het boek van Harry Stalknecht.
Al de eerste Zwolse pastoor wiens naam ons bekend is, Ludolphus, krijgt in 1339 ruzie met de broeders van het Bethlehemklooster, over de rechten op de begrafenisgelden van het klooster.
Als in de tijd van de schuilkerken een Zwolse priester in 1613 enige tijd wordt vastgehouden in Kampen, waar hij ook gelovigen bedient, merkt hij na terugkeer in Zwolle dat een groot deel van zijn gemeente naar de paters is overgegaan die zo 'gevleijt ende ondercropen' hebben.
Als in 1672 Zwolle tijdelijk onder het bestuur komt van de bisschoppen van Keulen en Münster, krijgen de katholieken hun Onze Lieve Vrouwekerk terug. Bisschop Bernard van Galen (Bommen Berend) stelt de schuilkerkpastoors Van Someren en Waeijer aan tot pastoors van de Onze Lieve Vrouwekerk - maar de jezuïetenpaters van de andere twee schuilkerken blijken zich de kerk al min of meer te hebben toegeëigend...
De relatie met de jezuïeten blijft moeilijk. In 1869 willen vooraanstaande Zwollenaren de paters weer naar de stad halen vanwege het gebrek aan katholieke scholen. Dat is voor de pastoors Roelofs en Spitzen het sein 'tot eene krachtige contrabeweging'. De Jezuïeten worden gezien als kritische intellectuelen, die ook in die geest les zullen geven. De pastoors richten een eigen katholieke school op.
Na het herstel van bisschoppelijke hiërarchie in 1853 wordt de Waterstaatskerk aan de Nieuwstraat voor de nieuwe Sint Michaëlparochie al snel te klein. Nieuwbouwplannen vinden maar traag ingang, tot duidelijk wordt dat de paters dominicanen een klooster met kerk gaan bouwen in Assendorp. Dan wordt haast gemaakt met de bouw van de nieuwe Sint-Michaëlkerk aan de Roggenstraat. Als de dominicanen zich in 1901 metterdaad in Zwolle vestigen, verbetert meteen de relatie tussen de beide Zwolse parochies.
De aanzuigende werking van de Dominicanenkerk op gelovigen blijft tot en met de sluiting van de Michaëlkerk aan de Bisschop Willebrandlaan in 2005 een heikel punt, ook om financiële redenen.
Niettemin zijn de relaties tussen parochie en paters de laatste jaren verbeterd: onder dwang van het priestertekort springen dominicanen regelmatig bij in het pastorale team van de parochie.
Bron/lees verder:
De Stentor
