Lang heeft het gegonsd van de geruchten, maar naarmate de dag van de bekendmaking van de nieuwe aartsbisschop naderde, was het toch vooral de naam van Wim Eijk die rondzong. De nieuwe aartsbisschop van Utrecht heeft in acht jaar tijd kennelijk zijn sporen verdiend door de manier waarop hij het bisdom Groningen-Leeuwarden heeft bestuurd.

De sfeer óp het bisdom (de staf) en ín het bisdom (de gelovigen) is er goed, zo zegt men. Waar zijn voorganger mgr. Möller met zijn zwakke gezondheid onvoldoende beleid had kunnen ontwikkelen, was het de taak van Eijk orde op zaken te stellen. En dat deed hij. Hij deed dat in samenwerking met zijn vicarissen, van wie de naam Hans van den Hende inmiddels een vertrouwde klank heeft gekregen. Zo maken in korte tijd twee priesters uit het Groningse een markante promotie en niet naar de gemakkelijkste functies. Dat Eijk ‘ja’ zou zeggen, was te verwachten vanuit zijn wapenspreuk ‘weiger het werk niet’, maar ook daarvoor al was duidelijk dat hij een eventuele benoeming als aartsbisschop wel zag zitten.

Groot voordeel van ‘Groningen’ is dat daar de Kerk nu al is zoals ze zich aan het ontwikkelen is in de rest van het land. Met kleinere en hechtere geloofsgemeenschappen in een heidense omgeving, met (daardoor) een sterkere religieuze identiteit en een hoger soortelijk gewicht: vollere kerken, meer vrijwilligers en een hogere kerkbijdrage.

Populair

Nieuws

Laatst toegevoegd

Pagina opties