Beste Lezer,

 

Ziet jouw woonplaats er ook niet lichter uit dan normaal? Zeker 's avonds is het kunstlicht meer dan ooit manifest lijkt wel. Hele straten en wijken baden erin. De huizen en tuinen van velen worden massaal in de meest mooie creaties van licht getransformeerd. De dagen lengen pas weer in januari en het weinige licht dat wel tussen pakweg 08.30 en 16.00 schijnt, proberen we op te rekken door buiten(kerst)verlichting, glimmende en glanzende kerstmannen etc te ontsteken. Ontsla ik mezelf van deze neiging? Nee, ook in mijn vensterbank brandt het kunstlicht.

 

Welk licht haal ik nu eigenlijk binnen en heb ik binnen gehaald dit jaar? Als ik concretiseer en inzoom op m´n lichtgevende takken van de Dirk van de Broek bespeur ik welliswaar een prettig verspreidend licht, maar verder vrij emotieloos. Ik ontsteek een kaarslichtje bij een voor mij dierbaar heiligenbeeldje en sta even stil. Kijkend in de vlam van het afgelopen jaar zie ik het vele van 2007 de revue passeren. 2007. Een jaar waarin ook nu nog emoties plotsklaps in alle hevigheid kunnen toeslaan.

 

Dwars door het kaarslicht heen kijk ik neer op het beeldje zelf. Het is zo´n beeld van Jezus Christus met een lijkt wel bloedend hart. Echter, het is het heilige hart van een man die pakweg 33 jaar oud is geworden. Het kaarslicht verlicht het beeld nog wat meer en ik lijkt door dat heilige hart heen te kunnen grijpen. Mijn oog wordt getrokken door een Kerststal in middenin de bedding van dat heilige hart. Ook al zo verlicht dit gebeuren en ik word terug gezogen de tijd in ...

 

Daar licht Hij dan. Een baby in een voederbak. M´n kaarslicht motiveert met met zachte aandrang die Kerststal nog wat verder in. Een kraaiende baby zal m´n deel wel worden. Maar het kindje kraait niet. Met nieuwsgierige ogen staart het naar de mensen om hem heen. Heiligen nu. Jozef en Maria, herders, wijzen en edelen op kraambezoek. Dit kan natuurlijk helemaal niet. Ik ben daar niet. En ook weer wel. Knikkende knieeen vragen om te knielen en de Bron van alle licht strekt Zijn armpjes uit naar de wereld om Hem heen alsof alle gasten genood zijn om te komen. Om aan te schuiven rondom die voederbak.

 

Mijn supermarktlicht is van een geheel andere orde dan het Licht in die kerststal. In mijn ongeloof doe ik en hele volksstammen met mij een dappere poging om iets van licht binnen te halen. Kunstlicht vermengd met hemels licht.

 

Heb jij je huis ook zo opgeleukt? Geniet er van, het is niet verkeerd om het in deze donkere dagen gezellig te maken.

Het komt er wel op aan echt Licht van kunstlicht te onderscheiden. Maar deze Lichtval zoekt niet de kozijnen van je ramen op, wel het centrum van je hart. Daar staat als het goed is al zo lang een kribbe. Te wachten op inhoud. Een ieder is genodigd, ook deze Kerst weer. Niets moet, alles mag. Komt allen tezamen jubelend van vreugde ...

 

Zalige Kerst wens ik je toe.

 

 

 

Kerstoverdenking door Bert Brouwer