Eigenlijk moeten we voor ons zelf eens proberen te verwoorden wie of wat Hij is. Daarmee kom je natuurlijk op het punt wat jezelf gelooft. Gelooft?
Geloven vraagt van ons verbeeldingskracht, niemand heeft trouwens God ooit gezien (maar wel ervaren). Echter deze maatschappij lijkt alleen te geloven in het tastbare, het zichtbare aanwezige. Maar wie zich daartoe beperkt leeft niet echt, die mist toekomstvisie.
We denken toch ook allemaal aan een toekomst, maar de toekomst bestaat toch ook niet!
Zij moet immers nog geboren worden.
Wij zijn het die invulling geven aan die toekomst, middels dromen en idealen die we allemaal in ons dragen. Fantasie en de reële wereld kunnen niet zonder elkaars bestaan. Ze zijn wezenlijk voor elkaars overleven. Het een voedt het ander.
Mochten we alleen in de werkelijkheid geloven, tenminste die werkelijkheid, die niet verder reikt dan : zien, horen, ruiken en proeven ja, dan zijn we feitelijk dode mensen er gaat dan echt niets maar dan ook niets nieuws van ons uit!
Leven staat gelijk aan veranderen, daarom denk ik ook dat naarmate dat we zelf ouder worden niet alleen de wereld waarin wij leven anders wordt, daarnaast veranderen we zelf ook nog eens en daarmee ook ons Godsbeeld. Daarmee is nog steeds niet gezegd wie of wat God is.
Eigenlijk denk ik dat hét antwoord er ook niet zal zijn. Tenminste niet in de zin van zoals dat met vraag en antwoordt bedoeld wordt. De vraag echter is wel van wezenlijk belang
Mensen blijven mensen proberen om uit te leggen wie God is.
Wat zou je zelf zeggen als er morgen iemand van Mars of Pluto komt. Hoe zou die aankijken tegen al die Godsdiensten op aarde? Hij zou met recht vragen… Heeft iemand van jullie Hém dan weleens gezien? Wat is God dan? Hoe is God dan? Wie is God dan? En op grond van wat geloof je dan in die God?
De laatste vraag is heel fundamenteel. Waarbij duidelijk wordt dat geloven niet in het rationele vlak ligt. Het geloven is een emotie die van binnen zit. Mensen die geloven, vinden het vaak vanzelfsprekend dát ze geloven, vandaar dat het onder woorden brengen van wáárom ze geloven ze moeilijk valt. Het is ook moeilijk uit te leggen. Een van de redenen die het je soms zo moeilijk maken is wie je tegenover je hebt.
Je kan aan een dove ook niet uitleggen wat muziek is en toch… als zij/hij het je zou vragen zou je over de muziek gaan vertellen en zeggen wat het met je doet. Daar ligt een belangrijk punt. Zij/hij zou het je vragen! En daarmee zou een brug geslagen worden.
Wie of wat is God?
Er zijn zoveel namen voor God. Die namen hebben allemaal een eigen karakter, een eigen betekenis. Het komt erop neer dat mensen op verschillende wijzen naar God kijken en daarmee wordt het nog moeilijker om te vertellen wie of wat God is. Maar eigenlijk weet je donders goed wie of wat God is. Hij zit namelijk van binnen. God is emotie. Hij is een deel van je. Als het gaat over namen van God vind ik Eeuwige een mooie naam voor Hem.
Menigmaal heb ik naar dat scheppingsverhaal geluisterd en telkens opnieuw kom ik tot het fundamentele besef dat het ergens begonnen moet zijn. Ik stel me ook voor dat God een God van de toekomst is. Die zijn ideaal heeft. Hij wás die ooit droomde van de mens...
Nog voordat
Nog voordat er nog een woord gewisseld was
Nog voordat er een haan kraaide.
Nog voordat de wolken de lucht blauw kleurde
Nog voordat er heuvels en dalen waren
Nog voordat de zeeën gevuld werden met water
Zelfs nog voor dat de aarde bestond, was Hij er al.
Hij is het die aan het begin staat van dit alles en
van dit avontuur met ons droomde.
Hoewel wij inmiddels al een werkelijkheid zijn,
moeten alleen nog leren waarheid te worden.
Misschien zult u nu denken dat het antwoord dat ook nu niet gegeven wordt. En dat enkel alleen van belang is dat de vraag ons bezig houdt. Toch wil ik hier mijn antwoordt geven op de vraag: “ Wie of wat is God”?
Ik denk, voel, vermoedt, weet, ervaar, geloof dat wij zijn geschapen met een deel van Hem in ons. En kom daarmee uit dat God een deel van ons is net zoals wij een deel zijn van Hem.
God?
God is… het beste in ons!
Rob van der Knaap
Eigenlijk kom ik tot de slotsom dat
immers als we alleen in de platte realiteit geloven dan zullen we niet tot God kunnen komen.
Ik denk dat je over God kan zeggen dat je Hem moet ontmoeten door op weg te gaan. Dan zal je Hem tegen komen. (zoekt en gij zult vinden)
Maar daarmee ben ik nog steeds niet dichterbij het antwoordt gekomen.
Je voelt donders goed wie Hij is. Hij is een deel van je.
De dove zou vragen wat muziek is. Maar hoeveel mensen vragen nu eigenlijk echt vertel mij eens wat over God? Ik ken mensen die echt niets over God willen horen. Alsof hij verantwoordelijk is voor de ellende. Nee het is altijd makkelijker om met geloofsgenoten te praten dan met mensen die er wars van zijn.
Maar wie God is ??? Wie is die onzichtbare?
Wat is God? Is dat een supermacht?
Hij is alles overstijgend!
Maar bovenal is Hij liefde.