Idealen

 

Terwijl ik op sta om wat te schrijven

pakken aan de horizon

donkere wolken samen,

in de verte klinkt de donder.

En terwijl ik de woorden aan het papier toe vertrouw vallen de eerste

 

Ik vertel je niet hoe oud ik ben.

Maar wel dat ik een mens ben met idealen.

En dat is niet per definitie gebonden aan leeftijd.

Mijn ideaal is soms ver weg maar nooit echt uit het zicht.

 

Jezelf blijven en toch worden zoals Hij,

houdt niet op bij 20 of 40 jaar.

Maar is een ideaal wat een leven vult

Ik kijk op van het papier en zie dat de bui voorbij trekt.

 

Overal gaan deuren open.

Ik hoor stemmen en zie vrolijke gezichten.

Ik ga naar buiten.

Het wordt een prachtige dag gevuld met idealen.

 

Rob v/d Knaap