Verhaal over Aswoensdag
De eerste vastendag
Het was vroeger matigheid in drinken en eten
Maar nu is het niet meer zo bekend of vergeten.
Die dag geen vlees en naar de Mis
De maaltijd bestond uit pap en vis
Het is in onze beleving niet meer zo bij de tijd
En daardoor raakt het de aandacht kwijt
Dat wij mensen niet eeuwig bestaan
Bedenk o mens gij zijt van stof en door God aanvaard
En daardoor tijdelijk in leven als een mens op aard
Dat leven kent berouw en spijt
Juist daarvoor is de veertigdagentijd
Om ons leven eens te overwegen of gaan bezinnen
Hoe wij een nieuwe vastentijd kunnen beginnen.
In de traditie van hoe het vroeger was
Met de duim getekend een kruisje met as
Een teken van rust in het leven
En even te bedenken wij zijn hier maar even
Toegestuurd door: Frans Maseland, 21 februari 2007
