Sanhedrin

 

Het Sanhedrin was in de tijd van Jezus de rechterlijke Hoge Raad van de Joden. De raad was de rechtbank tijdens de Romeinse overheersing.

 

De raad wordt veelvuldig in de evangeliën genoemd tijdens het proces die leidt tot de veroordeling van Jezus. Volgens de schrijvers van de evangeliën probeerde het Sanhedrin een valse verklaring tegen Jezus op te stellen. Judas Iskariot krijgt uit naam van de raad dertig zilverstukken in ruil voor de uitlevering van Jezus. Vervolgens probeerde de raad het bewijs te verzamelen dat Jezus een zware misdaad had begaan. Dit lukt uiteindelijk niet, maar uit de menigte tijdens het proces stappen twee getuigen die Jezus van blasfemie beschuldigen.

 

Hierdoor kan de raad Jezus alsnog veroordelen en voor strafvervolging naar Pontius Pilatus sturen. Deze echter, is het niet eens met de beslissing van de raad. Ook hij kan geen bewijs vinden.

Wellicht omwille van zijn eigen carriere en om onrust in de gemeenschap te voorkomen, komt Pilatus tegemoet aan de eis van de menigte om Jezus te kruisigen. Hij wast zijn eigen handen letterlijk in onschuld: "Hij zei: ‘Ik ben onschuldig aan dit bloed. U moet zelf maar zien." (Mt 27, 24).