Vagevuur
Het vagevuur wordt ook wel het purgatorium of de louteringsberg genoemd. Het is volgens het katholieke geloof een plek in het hiernamaals, waar men wordt gelouterd voor de dagelijkse, nog niet uitgeboete en/of de in de biecht (of door een volmaakt berouw) reeds vergeven, maar nog niet uitgeboete (dood)zonden die men heeft begaan tijdens het leven. Nadat men is gelouterd krijgt men toegang tot de hemel, alwaar men voor eeuwig in weelde mag leven, God lovende. Een vergelijkbare plaats, maar zeker niet hetzelfde, is het
voorgeborchte of limbo.
Een niet-vergeven doodzonde kan niet in het vagevuur worden vergeven. De gelovigen die in deze staat (van doodzonde) sterven gaan voor eeuwig verloren in de hel, waaruit geen bevrijding mogelijk is.
Een bijbeltekst die gaat over het vagevuur is 2 Makkabeeën 12,40-44. Daar bidden gelovige Joden dat de zonden van de overledenen worden vergeven. Zo kunnen achterblijvers nog iets betekenen voor het heil van de gestorvenen. Dat de mensen die nu leven nog iets kunnen betekenen voor de gestorvenen is een belangrijk element binnen dit leerstuk. Door hun gebeden, aflaten en dergelijke kan de verblijftijd in het vagevuur verkort worden.
