Abortus en de katholieke kerk
Abortus provocatus (of opzettelijke vruchtafdrijving) is een medische term voor het voortijdig afbreken van een zwangerschap door (medisch) ingrijpen. Op een aantal manieren kan een zwangerschap medisch worden gestopt: door een overtijdbehandeling, door een abortuspil (mifepristone of RU486), door een zuigcurrettage, door een prostaglandinebehandeling of door dilatatietechnieken. Het ingrijpen is afhankelijk hoe lang een vrouw zwanger is.
Er zijn verschillende redenen voor een abortus: om het leven van de vrouw te redden, voor de fysieke gezondheid van de vrouw, voor de mentale gezondheid van de vrouw, in geval van verkrachting of incest, wanneer er gebreken zijn aan de foetus, en om economische of sociale redenen.
|
De Rooms-Katholieke Kerk is tegen alle vormen van directe abortus. Waarom?
In de leer van de RK Kerk is de onaantastbaarheid van het menselijk leven een centraal punt. Het is God die de mens het leven geeft, en de mens mag daar niet op ingrijpen. De kerk beschouwt abortus als de beëindiging van een ongeboren leven. Om deze reden wordt abortus als verkeerd, immoreel en ook zondig gezien. |
De kerkelijke leer vertelt dat het menselijk leven begint op het moment van de verwekking, wanneer een spermacel van de vader de eicel van de moeder heeft bevrucht. Op dat moment geeft God een onsterfelijke ziel aan het nieuwe, groeiende embryo. Vanaf dat moment is het de natuur en niet de mens die bepaalt of een leven moet worden beëindigd.
Het hete hangijzer zit 'm in de situatie waarin abortus wordt gepleegd. Altijd wordt abortus veroordeeld. Dus ook in gevallen van incest, verkrachting of bij een gevaarlijke zwangerschap als het leven van de moeder in gevaar komt. Dit wordt vaak gezien als extreem en onmenselijk. Volgens de katholieke leer is het nooit te rechtvaardigen dat wordt ingegrepen uit vrije wil op een nieuw leven. Ook denkt de kerk dat abortus de promiscuïteit in de hand werkt. Dit betekent, dat de kerk denkt dat vrije seksuele omgang toeneemt, in plaats van sex gericht op voortplanting.
Dit is wat de kerkelijke leer ons voorhoudt. De grondslag hiervan ligt overduidelijk in de eerbied voor het leven en het vijfde gebod: gij zult niet doden.
|
Het is vooral een ethische kwestie of abortus wel of niet mag. Het recht op abortus is een belangrijke eis geweest vanuit feministische kringen (wie kent niet de kreet "Baas in eigen buik"?).
In de Nederlandse wetgeving is abortus strafbaar volgens het Wetboek van Strafrecht, maar de Wet Afbreking Zwangerschap biedt een arts een grond tot uitsluiting van rechtsvervolging in het geval er sprake is van een noodsituatie voor de zwangere vrouw. |
|
In 2004 werden ongeveer 1 op de 8 zwangerschappen voortijdig onderbroken door een abortus.
In Nederland is abortus toegestaan tot 22 weken zwangerschap. Vrouwen die bij een abortuskliniek langskomen voor een abortuspil moeten altijd vijf dagen wachten voordat ze de pil daadwerkelijk krijgen. In deze vijf dagen kunnen ze dan nadenken over hun beslissing.
voor de keuze staan een kindje te behouden of overwegen om een abortus te doen. Ook staan ze klaar voor vrouwen (en partners) die een abortus hebben laten doen. Daartegenover staan organisaties die voor de keuze van abortus zijn, zoals het veel in de media verschijnende Women on Waves en het
Nederlands Genootschap van Abortusartsen.
