O alderbeste Jan Baptist
O, alderbeste Jan Baptist
Die ooit van vrouw geboren bist
Maak mij des Heren weg bekend
In deze heilige Advent.
Leer mij dat krom is maken recht,
D’ oneffen paden glad en slecht
De dalen vol, de bergen laag,
Opdat mijn leven God behaag.
God Vader, die ten hemel leeft
En ons Uw Zoon uit liefde geeft,
Gun, dat ik met een waar berouw
Uw vleesgeworden Woord aanschouw.
Gun, dat de reine maagdevrucht
Mijn ziel vervult met alle tucht,
En die ’k nu als Verlosser wacht
Mij spare van Zijn rechtermacht.
Roomsen dat zijn wij met ziel en harte
Roomsen dat zijn wij met woord en met daad
Roomsen wat onspoed of leed ons tarte
Roomsen tot eenmaal het stervensuur slaat
Roomsen in huis
Rooms ook daarbuiten
Schamen w’ ons nimmer d’ eervolle keus
Lafheid nog vrees zal de lippen ons sluiten
Roomsen dat zijn wij dat is onze leus
Fierheid en blijdschap doorglanst ons leven
Wij zijn van adel en Christ’lijke ‘stam
Moesten w’in strijd of in lijden sneven
Niemand die ooit ons die blijdschap
Fierheid in ’t oog, blijheid van binnen
Voeren wij krijg met verenigd geweld
Fier in het strijden en blijde bij ’t winnen
Jezus de zege van oudsher voorspeld
And’ ren met ons ook de vreugd geschonken
In Jezus name der aard toegezeid
Moge ook de vijand in liefde ontvonken
Wordt hij een vriend in de heilige strijd
Jezus de vruegd blijdschap der volken
’t Ruisen steeds breder het wereldruim door
eens ga Uw Kruis als ’t verschijnd op de wolken
ons roomse strijders in vreugdjubel door
