Taoïsme

Het taoïsme is een Chinese filosofische en religieuze stroming. Het is één van de drie godsdiensten van het oude China naast het confucianisme en het boeddhisme. De drie godsdiensten hebben elkaar wederzijds sterk beïnvloed. Letterlijk betekent Tao ‘weg’ dat ook in het Chinese karakter voor Tao is te herkennen. Het stelt de weg voor die het universum gaat en waaraan de mens zich moet conformeren. Bekijk waar het taoïsme voorkomt

Tao-te-Tjing Het zuivere taoïsme kun je het best leren kennen vanuit het diepzinnige werkje Tao-te-Tjing, toegeschreven aan Lao-tse, en uit de geschriften van de wijsgeer Tsjwang-tse (eind 4e eeuw voor Christus). Tao-teTjing (Boek van de Weg en de Kracht) is een bundel van 81 korte teksten. De teksten gaan over hoe juist te handelen in het leven en ze geven een uitleg over ons bestaan. Ze worden wel beschouwd als richtlijn voor goed leiderschap. De teksten zijn eerst mondeling overgeleverd, in een ritme ondergebracht, geordend, aangepast, van commentaar voorzien en uiteindelijk rond 300 vóór Christus opgeschreven.

Tao

Yin en Yang: relatief en betrekkelijk

Yin en Yang Een taoïst moet zich instellen op de wisseling in het heelal waarbij yin en yang beurtelings domineren. Yin (阴) en Yang (阳) zijn de universele antagonisten. Het zijn elkaar aanvullende kwaliteiten van het bestaan. Zo kunnen kou (Yin) en warmte (Yang) niet zonder elkaar bestaan. Andere voorbeelden van Yin-Yang zijn water-vuur, maan-zon, aarde-zon, maan-aarde en vrouw-man. Wat opvalt is dat aarde in betrekking tot de maan yang is (en de maan yin) maar in betrekking tot de zon yin (en de zon yang). Yin-yang zijn dus relatieve begrippen. Wat donker, vochtig, passief, troebel, koud, zacht en vrouwelijk is, wordt beschouwd als Yin en wat licht, droog, actief, helder, warm, hard en mannelijk is, als Yang.

In dit proces openbaart zich tao, die bestendig onbestendig is. Hoewel het onzichtbaar, onhoorbaar, zonder gestalte, zonde begin en einde, niet gebonden aan tijd of ruimte is, werkt het door en doet het alles door ‘woewie’ (loslaten of daadloosheid).

Het individu moet door ascese de ware levenskracht verwerven. Door ademgymnastiek, seksuele hygiene en het zoeken naar geneeskrachtige kruiden poogden taoistiche heiligen hun vitaliteit te verhogen en levitatie te verkrijgen. Levitatie is het vrij zweven op de wind, boven de grond.

Een taoïst heeft een onbeperkt vertrouwen heeft in het vermogen van tao. Het spoort de mensen aan hier zoveel mogelijk gebruik van te maken. Daardoor zijn er vele praktijken uit voortgekomen. Bijvoorbeeld: numerologie, macrobiotiek, gebruik van geneeskrachtige kruiden en mineralen en geomantie.