Levende verbeelding

De poëzie is de taal van de levende verbeelding.
Zij schets onze verbazing, als we werkelijk gaan zien.
Een verlangend beeld waar geen woorden voor zijn.
Enkel en alleen het visoen buiten tijd en ruimte.

 

Ze vertelt over de nacht waarin zelfs de maan domineert.

Ze reikt voorbij haar grenzen en treedt uit zichzelf omwille van zichzelf.

Breekt alles open met niet meer dan woorden.

Groeit binnenin ons hoopvol zoekend naar een stem.