| |
Vieringen
Er bestaan verschillende soort vieringen in de kerk. De belangrijkste zijn:
- Eucharistie
- Woordviering
- Communieviering
- Gebedsviering
- Kinderviering
- Uitvaartdienst
Eucharistie
Het belangrijkste sacrament in de katholieke kerk is de Eucharistie. De Eucharistie wordt gevierd in de vorm van
een maaltijd. Het is de oorsprong en het hoogtepunt van heel het christelijk leven (KKK 1324). Een Eucharistieviering is de
gedachtenis aan Pasen. Tijdens het laatste Avondmaal heeft Jezus het eucharistisch offer van zijn lichaam en bloed ingesteld ter
gedachtenis van zijn lijden, dood en verrijzenis.
Lees hier verder...
Woordviering
Een nieuwe vorm van liturgie is de woordviering. Het is de viering van het Woord van God. In deze viering gaat de
aandacht uit naar het woord zelf. Het karakter van de viering is vooral getuigend en/of catechetisch van aard. De viering doet
vrij protestants aan: er worden teksten gelezen en liederen gezongen. Een woordviering bestaat bijvoorbeeld uit:
- openingslied
- liturgie van het woord, in de bekende volgorde van het lezingenrooster (zie boven)
- homilie
- voorbeden, afgesloten door het Onze Vader
- lied en mededelingen
- wegzending, zegenbede en slotlied.
Communieviering
Communieviering wordt ook wel als woord- en communiedienst aangegeven. Deze diensten zijn vooral ontstaan,
door het gebrek aan priesters waardoor er geen Eucharistie kan worden gevierd. De vieringen sluiten wel aan, bij de wens
van de gelovigen om bijeen te komen in dank- en offergebed. De bedienaar van de dienst is meestal een diaken, maar de lokale bisschop
kan ook besluiten pastoraal werk(st)ers aan te stellen en hen liturgische bevoegdheden te geven. Een pastoor als eindverantwoordelijke
mag ook met het parochiebestuur besluiten lectoren, acolieten of andere gelovige aan te wijzen. De communieviering mag
echter nooit ontwikkelen als alternatief voor de Eucharistie.
Gebedsviering
De viering van het gebed is een viering van de gelovige gemeenschap. De viering staat de gelovige als biddend mens
ten dienst. Een priester, diaken of kloosterlingen kunnen voorgaan in gebed. Een vorm van de gebedsviering is terug te zien in
het getijdengebed. In het getijdengebed bidt men in de kracht van de heilige Geest tot God voor de noden van kerk, gemeenschap
en maatschappij.
Kinderviering
Iedere viering is voor iedereen. Toch zijn er belangrijke momenten denkbaar, dat vieringen worden ingericht
op kinderen. Voorbeelden zijn de vieringen waarin het vormsel wordt toegediend, of de eerste communie. Het zijn vieringen,
waarin de kinderen van de gemeenschap een belangrijke stap zetten in hun geloof en daarbij mogen worden ondersteund door
de kerkgemeenschap.
Uitvaartdienst
De dood is het einde van het aardse bestaan. Dankzij Jezus heeft de christelijke dood een positieve betekenis
gekregen. De dood is een binnengaan in het eeuwig leven: 'Dit is de tent van God bij de mensen! Hij zal bij hen wonen. Zij zullen
zijn volk zijn, en Hij, God-met-hen, zal hun God zijn. Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen, en de dood zal niet meer
bestaan; geen rouw, geen geween, geen smart zal er zijn, want al het oude is voorbij.' (Joh. 21, 3-4).
In de liturgie van de dode zijn verschillende momenten te onderkennen:
- Het sterfbed.
Bij de overledene wordt gebeden, een avondwake gehouden, een psalm gelezen en het lichaam met wijwater
besprenkeld. Het lichaam wordt daarna overgebracht naar de kerk.
- In de kerk
De overledene heeft het gezicht naar het altaar gericht. De liturgie wordt als dienst van het woord gevierd, waarbij het centrale
punt het nieuwe leven is. Om pastorale redenen kan worden afgezien van de dienst van de Eucharistie. Als deze wordt gevierd,
staat het paasmysterie centraal.
- Laatste aanbeveling
Een vaarwel tot God. Door de dood is de overledene gescheiden van de nabestaanden, maar met het zich op een weerzien. De laatste aanbeveling
kent een gebed, het lichaam wordt besprenkeld met wijwater en wierook, en slotgezangen.
- Graflegging
De liturgie eindigt bij het graf. Het lichaam wordt toevertrouwd aan de aarde.
|
|
