Pontmain, Frankrijk

Waar en wanneer?

Pointman, 1871

Zieners

Eugene en Joseph Barbedette, Francoise Richer en Jeanne Marie LeBosse

Gebeurtenissen

Op 17 januari 1871 helpen Eugene (12) en Joseph Barbedette (10) hun vader op de boerderij. Frankrijk is dan betrokken in de Pruisische oorlog met Duitsland. Duitse troepen zijn bij Laval, nabij Pontmain. In de avond kijken ze naar de sterrenhemel. Eugene merkt op dat een gedeelte van de lucht vrijwel vrij van sterren is. Ineens ziet hij de verschijning van 'une grande belle dame' die naar hem glimlacht. De verschijning draagt een blauw gewaad met gouden sterren. De vader van Eugene, zijn broertje Joseph en een buurman komen ook kijken. Alleen Joseph zegt onmiddellijk dat hij de verschijning ook ziet. De volwassenen echter niet. Hun moeder, Victoire, komt naar buiten maar ziet ook niets. Toch gelooft ze haar kinderen en denkt dat het de Heilige Maagd is. Ze knielen op de grond en bidden vijf Onze Vaders en Vijf Weesgegroet-gebeden.
Velen stromen toe, naar de plaats aangetrokken door drie sterren in de vorm van een triangel. De negenjarige Jeanne-Marie Lebosse en haar elf jaar oude zusje Francoise zien ook de verschijning. Allen beginnen de rozenkans te bidden. Op dat ogenblik wordt de verschijning groter. Bij het zingen van het Magnificat, roepen de kinderen de woorden letter-voor-letter die worden gevormd in de lucht: "Mais priez, mes enfants" (Bidt toch, mijn kinderen). De parochiepriester Guérin draagt op de Litanie van Onze Lieve Vrouw te bidden. Op dezelfde wijze vormen letters zich tot woorden: "God zal u spoedig verhoren." De aanwezigen blijven bidden en zingen, waaronder het Inviolata en Salve Regina. De kinderen ontwaren de tekst 'Mon fils se laisse toucher' hoog in de lucht.

Plots verandert de glimlachende verschijning en haar expressie verandert in verdriet. De kinderen zien een groot rood kruis en Jezus, naast de Maagd. Ze zien Onze Lieve Vrouw de crucifix in haar hand nemen en het aanbieden aan hen. De gelovigen blijven bidden en zingen. Een van de sterren steekt vier kaarsen aan, die zich rondom de verschijning bevinden. Het kruis verdwijnt en alleen Maria blijft voor de ogen van de kinderen zichtbaar. Langzaam trekt een witte sluier op en verdwijnt ook de Heilige Maagd, in Pontmain bekend als Onze Lieve Vrouw van Hoop.
De Duitse troepen rondom Pontmain trekken zich terug. Op 28 januari 1871 wordt de vrede getekend.

Boodschappen

"Bidt toch, mijn kinderenn."
"God zal u spoedig verhoren."
"Mijn Zoon staat open voor u."

Kerkelijke goedkeuring

De lokale bisschop, mgr. Wicart van het bisdom Lacal, heeft de verschijningen in Pontmain in het westen van Frankrijk erkend als bovennatuurlijk en authentiek. Dit gebeurde op 2 februari 1872.

Verwijzingen

Pontmain, Notre Dame d'Esperance

(c) 2003-2006 Eric van den Berg, Den Haag, Nederland www.isidorusweb.nl